I am back!

Τρεις εβδομάδες.

Χορταστικές. Χαλαρωτικές. Ηλιόλουστες.

Αυτές ήταν οι διακοπές μου για φέτος. Και τελείωσαν. Νωρίς ίσως, όπως νωρίς ξεκίνησαν. Αλλά δεν γινόταν κι αλλιώς. Το υπόλοιπο καλοκαίρι αναμένεται αρκετά φορτωμένο.

Ωραία πέρασα. Έκανα τα μπάνια μου, μετά από 2 χρόνια, πήρα χρώμα (το οποίο να πέφτουν στοιχήματα σε πόσες μέρες θα το χάσω...), έφαγα τα φαγητάκια μου, έκανα τις βόλτες μου, είδα οικογένεια και φίλους, γέλασα, τσατίστηκα και γκρίνιαξα για κάποια πράγματα (αλλά τα φύλαξα για όταν γυρίσω Λονδίνο, τι το έχουμε το blog άλλωστε;). Θα σας τα πω αναλυτικά προσεχώς όμως. Κυρίως τα καλά, γιατί αυτά προσπάθησα να κρατήσω.

Ίσως για πρώτη φορά γύρισα με μισή καρδιά. Αφ' ενός γιατί τους επόμενους 1,5-2 μήνες όλοι σχεδόν οι φίλοι και γνωστοί μου (συμπεριλαμβανομένων και υμών) θα πλατσουρίζουν κάπου κι εγώ θα πήζω, και αφ' εταίρου γιατί αυτά που διάβαζα για τον καιρό στο Λονδίνο αλλά κι αυτά που είδα φτάνωντας ήταν απογοητευτικά!

Με το που κατέβηκε το αεροπλάνο κάτω από τα σύννεφα πλησιάζοντας το Λονδίνο, μεταφέρθηκα... 6 μήνες μετά. Στο χειμώνα! Μαύρα σύννεφα, βροχή, ομίχλη στα χαμηλά, κρυο όταν βγήκα έξω... Αχ, δροσούλα, ίσως να πουν κάποιοι! Καλά! Να σας δω με μπουφάν (έως και παλτά είδα), ομπρέλα και κλειστό παπούτσι μέσα Ιουλίου, και τα λέμε!

Τώρα πρέπει να ανασυνταχτώ. Το ψυγείο είναι άδειο και πεινάω. Βγαίνω για ανεφοδιασμό.

Καλώς σας βρήκα!