Η παρέα μαζεύτηκε, η πρόταση έπεσε, κι εγώ δεν ήταν δυνατό να πω όχι. Ειδικά όταν είναι Κυριακή και μάλιστα ίσως η πιο ζεστή μέρα μέχρι τώρα από τον περσινό Απρίλιο! Έτσι μια εβδομάδα μετά, ξαναβρέθηκα στο Cambridge!
Αυτή τη φορά όμως τα σχέδια δεν περιελάμβαναν τουριστικούς περιπάτους ή επισκέψεις σε κολλέγια, εκκλησίες και αξιοθέατα, αλλά απλά και μόνο punting!
Όπως είχα πει και σε προηγούμενο post, ίσως η πιο γνωστή τουριστική δραστηριότητα στο Cambridge, εκτός από τις επισκέψεις στα Κολλέγια, αλλά και παιχνίδι χαλάρωσης και ξεκούρασης για τους φοιτητές και τους ντόπιους, είναι το punting, δηλαδή η "βαρκάδα" σε punts. Τo punt είναι ένα είδος βάρκας σαν τη γνωστή γόνδολα. Όμως ενώ στη γόνδολα ο γονδολιέρης κωπηλατεί με ένα μεγάλο κουπί, ο punter έχει ένα μεγάλο κοντάρι με το οποίο σπρώχνει το βυθό, μιας και το punting γίνεται συνήθως σε ρηχά νερά ποταμών.
Στο Cambridge μπορείς να νοικιάσεις μια βάρκα με οδηγό, μόνος σου ή με άλλα άτομα (οι μεγαλύτερες χωράνε περίπου 12 άτομα) ή να νοικιάσεις με την παρέα σου χωρίς οδηγό, για όσες ώρες θέλεις (με χρέωση ανά ώρα) και να αναλάβει κάποιος το ρόλο του οδηγού! Δεν είναι πολύ δύσκολο και μαθαίνεις γρήγορα, αρκεί κάποιοι να έχουν ξανακάνει και να ξέρουν τα βασικά, γιατί αλλιώς θα χάσετε την πρώτη ώρα προσπαθώντς να κατευθύνετε τη βάρκα προς τη σωστή κατεύθυνση. Εμείς επιλέξαμε το δεύτερο, αφού είχαμε πει να περάσουμε όλη τη μέρα στο ποτάμι και κάποιοι είχαν ξανακάνει πολλές φορές οπότε ήμαστε σε καλά χέρια!
Πρώτα όμως κάναμε μια στάση στο supermarket για εφόδια. Φρούτα, σνακς και βεβαίως κρασί, μπύρα αλλά και... σαμπάνια για να αρχίσει καλά η βόλτα! Μετά κατευθυνθήκαμε προς το ποτάμι όπου βρήκαμε κάποιες punts προς ενοικίαση και επιβιβαστήκαμε.
Περνόντας μέσα από τα Backs, τα πάρκα πίσω από μερικά κολλέγια, είδαμε την πίσω πλευρά του King's College και του Chapel του στα οποία αναφέρθηκα και σε προηγούμενο post. Είδαμε κι άλλα κολλέγια, όπως το Trinity, το St John's - που ήταν πολύ εντυπωσιακό - και το Magdalene. Στην πρώτη φωτογραφία είναι το Chapel του King's και στη δεύτερη ένα κτήριο καλυμμένο με αναρριχητικά φυτά, του St John's ή του Magdalene, θα σας γελάσω.
Ο ήλιος ήταν πολύ δυνατός και κάποιοι είχαν ήδη αρχίσει να απλώνουν αντηλιακό (και καλά κάνανε δηλαδή μεταξύ μας). Στα γκαζόν δεξιά κι αριστερά από το ποτάμι φοιτητές λιάζονταν ή διάβαζαν (είναι εξεταστική περίοδος), πάντα με πολύ ελαφρύ ντύσιμο ή με μαγιώ!
Στο ποτάμι είχε αρκετή κίνηση και οι συγκρούσεις ήταν πολύ συχνό φαινόμενο. Γι' αυτό τα χεράκια μέσα και είμαστε ok!
Στη συνέχεια αρχίσαμε να κατεβαίνουμε το ποτάμι προς τα νότια, όπου λίγο μετά συναντήσαμε τη γέφυρα της Silver street, που είναι ένα άλλο σημείο που ενοικιάζονται βάρκες και γίνεται ένας ψιλοχαμός. Κάπου εκεί λοιπόν υπάρχει ένα σημείο όπου πρέπει να ανεβάσεις τη βάρκα από μια ράμπα για να τη μεταφέρεις σε άλλο κομμάτι του ποταμού. Δεν ήταν τόσο δύσκολο, χρειάστηκε βέβαια ομαδική και συντονισμένη προσπάθεια (!) αλλά τα καταφέραμε!
Από εκείνο το σημείο και μετά βγαίνεις ουσιαστικά από την πόλη και αρχίζει η πολλή πρασινάδα. Μεγάλα δέντρα στην όχθη του ποταμού, με τα μεγάλα τους κλαδιά να κάνουν το έργο των οδηγών ακόμα πιο δύσκολο, πάπιες και παπάκια διαφόρων χρωμάτων να αποφεύγουν τις βάρκες αλλά να δείχνουν απόλυτα εξοικιωμένες με το σκηνικό... Όσο απομακρυνόμαστε από την πόλη τόσο πιο αραιή γινόταν η κίνηση στον ποταμό. Εκτός πάντως punting, κάποιοι κάνανε κανό, άλλοι βαρκάδα με κανονικές βάρκες και άλλοι απλά... μπάνιο!
Οι punts έχουν στην πλώρη τους αλυσίδα που εκτός από το δέσιμο όταν αράζουν μπορείς να τη χρησιμοποιήσεις για να δέσεις δύο ή τρεις βάρκες μιας παρέας μαζί, ώστε να πηγαίνουν προς την ίδια κατεύθυνση. Αυτό έχουν κάνει και οι τρεις βάρκες της φωτογραφίας, αυτό κάναμε κι εμείς σε μεγάλο κομμάτι της βόλτας.
Έχοντας μαγευτεί από αυτά που βλέπαμε και έχοντας αρχίσει να καιγόμαστε από τον ήλιο (!), αποφασίσαμε να βρούμε ένα καλό σημείο για στάση. Βρήκαμε λοιπόν ένα πολύ μεγάλο δέντρο, που τα κλαδιά του έφταναν μέχρι τη μέση του ποταμού και έκανε μια πελώρια σκιά και αράξαμε και το... φαγοπότι άρχισε! Ήταν ειδυλλιακά, και όσοι διαβάζεται αυτό εδώ το blog ξέρετε οτι πολύ σπάνια υπερβάλλω! Πως αλλιώς να περιγράψω την απόλυτη χαλάρωση, την απόλυτη ηρεμία, τον ήχο του νερού, τη σκιά του δέντρου, το κρασί και τα φρούτα, και κυρίως την καλή παρέα... Έχω άδικο;
Μια ώρα αργότερα πήραμε το δρόμο της επιστροφής, με χαλαρούς ρυθμούς και νιώθοντας τόσο γεμάτοι από τη μέρα μας, και συνάμα τόσο ψυχικά ξεκούραστοι. Ξεφύγαμε τελείως από την καθημερινότητα μας, κι όλα αυτά 45 λεπτά από το κέντρο του Λονδίνου. Την επόμενη μέρα βέβαια ένα μικρό πιάσιμο το είχα, κι ας μην διετέλεσα καθόλου καθήκοντα οδηγού (ε, βάρκα ήταν, όχι καναπές!).
Ήταν εκπληκτική εμπειρία και τη συστήνω ανεπιφύλακτα σε όποιον βρεθεί στην περιοχή. Είμαι σίγουρος οτι δεν είναι το ίδιο να νοικιάσεις μια βάρκα με οδηγό και να σου κάνει απλά μια περιήγηση (δε λέω, έχει κι αυτό τη χάρη του, είσαι πιο χαλαρός), γι' αυτό και χαίρομαι ιδιαίτερα που οι φίλοι μού μου έδωσαν την ευκαιρία να απολαύσω αυτή την πιο περιπετειώδη εκδοχή, και τους ευχαριστώ πολύ γι' αυτό.
Αυτή τη φορά όμως τα σχέδια δεν περιελάμβαναν τουριστικούς περιπάτους ή επισκέψεις σε κολλέγια, εκκλησίες και αξιοθέατα, αλλά απλά και μόνο punting!
Όπως είχα πει και σε προηγούμενο post, ίσως η πιο γνωστή τουριστική δραστηριότητα στο Cambridge, εκτός από τις επισκέψεις στα Κολλέγια, αλλά και παιχνίδι χαλάρωσης και ξεκούρασης για τους φοιτητές και τους ντόπιους, είναι το punting, δηλαδή η "βαρκάδα" σε punts. Τo punt είναι ένα είδος βάρκας σαν τη γνωστή γόνδολα. Όμως ενώ στη γόνδολα ο γονδολιέρης κωπηλατεί με ένα μεγάλο κουπί, ο punter έχει ένα μεγάλο κοντάρι με το οποίο σπρώχνει το βυθό, μιας και το punting γίνεται συνήθως σε ρηχά νερά ποταμών.
Στο Cambridge μπορείς να νοικιάσεις μια βάρκα με οδηγό, μόνος σου ή με άλλα άτομα (οι μεγαλύτερες χωράνε περίπου 12 άτομα) ή να νοικιάσεις με την παρέα σου χωρίς οδηγό, για όσες ώρες θέλεις (με χρέωση ανά ώρα) και να αναλάβει κάποιος το ρόλο του οδηγού! Δεν είναι πολύ δύσκολο και μαθαίνεις γρήγορα, αρκεί κάποιοι να έχουν ξανακάνει και να ξέρουν τα βασικά, γιατί αλλιώς θα χάσετε την πρώτη ώρα προσπαθώντς να κατευθύνετε τη βάρκα προς τη σωστή κατεύθυνση. Εμείς επιλέξαμε το δεύτερο, αφού είχαμε πει να περάσουμε όλη τη μέρα στο ποτάμι και κάποιοι είχαν ξανακάνει πολλές φορές οπότε ήμαστε σε καλά χέρια!
Πρώτα όμως κάναμε μια στάση στο supermarket για εφόδια. Φρούτα, σνακς και βεβαίως κρασί, μπύρα αλλά και... σαμπάνια για να αρχίσει καλά η βόλτα! Μετά κατευθυνθήκαμε προς το ποτάμι όπου βρήκαμε κάποιες punts προς ενοικίαση και επιβιβαστήκαμε.
Περνόντας μέσα από τα Backs, τα πάρκα πίσω από μερικά κολλέγια, είδαμε την πίσω πλευρά του King's College και του Chapel του στα οποία αναφέρθηκα και σε προηγούμενο post. Είδαμε κι άλλα κολλέγια, όπως το Trinity, το St John's - που ήταν πολύ εντυπωσιακό - και το Magdalene. Στην πρώτη φωτογραφία είναι το Chapel του King's και στη δεύτερη ένα κτήριο καλυμμένο με αναρριχητικά φυτά, του St John's ή του Magdalene, θα σας γελάσω.
Ο ήλιος ήταν πολύ δυνατός και κάποιοι είχαν ήδη αρχίσει να απλώνουν αντηλιακό (και καλά κάνανε δηλαδή μεταξύ μας). Στα γκαζόν δεξιά κι αριστερά από το ποτάμι φοιτητές λιάζονταν ή διάβαζαν (είναι εξεταστική περίοδος), πάντα με πολύ ελαφρύ ντύσιμο ή με μαγιώ!
Στο ποτάμι είχε αρκετή κίνηση και οι συγκρούσεις ήταν πολύ συχνό φαινόμενο. Γι' αυτό τα χεράκια μέσα και είμαστε ok!
Στη συνέχεια αρχίσαμε να κατεβαίνουμε το ποτάμι προς τα νότια, όπου λίγο μετά συναντήσαμε τη γέφυρα της Silver street, που είναι ένα άλλο σημείο που ενοικιάζονται βάρκες και γίνεται ένας ψιλοχαμός. Κάπου εκεί λοιπόν υπάρχει ένα σημείο όπου πρέπει να ανεβάσεις τη βάρκα από μια ράμπα για να τη μεταφέρεις σε άλλο κομμάτι του ποταμού. Δεν ήταν τόσο δύσκολο, χρειάστηκε βέβαια ομαδική και συντονισμένη προσπάθεια (!) αλλά τα καταφέραμε!
Από εκείνο το σημείο και μετά βγαίνεις ουσιαστικά από την πόλη και αρχίζει η πολλή πρασινάδα. Μεγάλα δέντρα στην όχθη του ποταμού, με τα μεγάλα τους κλαδιά να κάνουν το έργο των οδηγών ακόμα πιο δύσκολο, πάπιες και παπάκια διαφόρων χρωμάτων να αποφεύγουν τις βάρκες αλλά να δείχνουν απόλυτα εξοικιωμένες με το σκηνικό... Όσο απομακρυνόμαστε από την πόλη τόσο πιο αραιή γινόταν η κίνηση στον ποταμό. Εκτός πάντως punting, κάποιοι κάνανε κανό, άλλοι βαρκάδα με κανονικές βάρκες και άλλοι απλά... μπάνιο!
Οι punts έχουν στην πλώρη τους αλυσίδα που εκτός από το δέσιμο όταν αράζουν μπορείς να τη χρησιμοποιήσεις για να δέσεις δύο ή τρεις βάρκες μιας παρέας μαζί, ώστε να πηγαίνουν προς την ίδια κατεύθυνση. Αυτό έχουν κάνει και οι τρεις βάρκες της φωτογραφίας, αυτό κάναμε κι εμείς σε μεγάλο κομμάτι της βόλτας.
Έχοντας μαγευτεί από αυτά που βλέπαμε και έχοντας αρχίσει να καιγόμαστε από τον ήλιο (!), αποφασίσαμε να βρούμε ένα καλό σημείο για στάση. Βρήκαμε λοιπόν ένα πολύ μεγάλο δέντρο, που τα κλαδιά του έφταναν μέχρι τη μέση του ποταμού και έκανε μια πελώρια σκιά και αράξαμε και το... φαγοπότι άρχισε! Ήταν ειδυλλιακά, και όσοι διαβάζεται αυτό εδώ το blog ξέρετε οτι πολύ σπάνια υπερβάλλω! Πως αλλιώς να περιγράψω την απόλυτη χαλάρωση, την απόλυτη ηρεμία, τον ήχο του νερού, τη σκιά του δέντρου, το κρασί και τα φρούτα, και κυρίως την καλή παρέα... Έχω άδικο;
Μια ώρα αργότερα πήραμε το δρόμο της επιστροφής, με χαλαρούς ρυθμούς και νιώθοντας τόσο γεμάτοι από τη μέρα μας, και συνάμα τόσο ψυχικά ξεκούραστοι. Ξεφύγαμε τελείως από την καθημερινότητα μας, κι όλα αυτά 45 λεπτά από το κέντρο του Λονδίνου. Την επόμενη μέρα βέβαια ένα μικρό πιάσιμο το είχα, κι ας μην διετέλεσα καθόλου καθήκοντα οδηγού (ε, βάρκα ήταν, όχι καναπές!).
Ήταν εκπληκτική εμπειρία και τη συστήνω ανεπιφύλακτα σε όποιον βρεθεί στην περιοχή. Είμαι σίγουρος οτι δεν είναι το ίδιο να νοικιάσεις μια βάρκα με οδηγό και να σου κάνει απλά μια περιήγηση (δε λέω, έχει κι αυτό τη χάρη του, είσαι πιο χαλαρός), γι' αυτό και χαίρομαι ιδιαίτερα που οι φίλοι μού μου έδωσαν την ευκαιρία να απολαύσω αυτή την πιο περιπετειώδη εκδοχή, και τους ευχαριστώ πολύ γι' αυτό.
Όλες τις φωτογραφίες από το Cambridge μπορείτε να τις δείτε στο ομώνυμο set του λογαριασμού μου στο flickr.
