Ο εικονικός κουρέας και η... Πετρούλα!

Ας αρχίσω από τα σοβαρά. Σχετικά πάντα, μη νομίζετε.

Σήμερα επιστρέφοντας σπίτι άκουγα το τελευταίο podcast του Θέμου το οποίο εκτός από ένα πολύ ενδιαφέρον θέμα για την ευτυχία είχε κι ένα ηχητικό κλιπ στο τέλος που αξίζει να το ακούσετε!

Πρόκειται για το virtual barber shop, ή αλλιώς το εικονικό κουρείο. Απαραιτήτως πρέπει να το ακούσετε με ακουστικά, αλλιώς δε θα καταλάβετε και πολλά. Κάποιοι τύποι έχουν καταγράψει με κάτι μικρόφωνα τους ήχους που ακούει κάποιος όταν κουρεύετε και το έχουν αποδώσει με τέτοια ποιότητα που ακούς διάφορους ήχους (ομιλίες, μουσική, το ψαλίδι) υπό διαφορετικές γωνίες και αποστάσεις! Σα να είσαι πραγματικά εκεί.

Σας προτείνω να φορέσετε τα ακουστικά σας και να ακούσετε το clip, έχει ενδιαφέρον!

Αν δε θέλετε/μπορείτε να το ακούσετε από τον υπολογιστή σας στο youtube, κατεβάστε το mp3 πατώντας εδώ.

~

Περνάω στο δεύτερο θεματάκι. Άκουσα κάτι σε μια χιουμοριστική ραδιοφωνική εκπομπή σήμερα, και σερφάρπντας αργότερα έπεσα τυχαία πάνω στο ίδιο θέμα. Έψαξα λίγο στο youtube και βρήκα το ντοκουμέντο. Ιδού!

Αν κατάλαβα καλά (παρακαλώ επιβεβαιώστε) το παραπάνω δελτίο καιρού προβλήθηκε χτες κανονικά στο δελτίο ειδήσεων του STAR! Πείτε μου, είναι αλήθεια ή φάρσα;;;;;;

Update: Πρέπει να είναι κανονικό δελτίο καιρού, και μάλιστα, όπως διάβασα, χτύπησε και ψηλά νούμερα!!!

Update2: Ορίστε και τη χτεσινή, δεύτερη εμφάνιση της Πετρούλας! Απολαυστική!

Τα Χριστούγεννα είναι εδώ! Ω ναι!

Τι κι αν ο καιρός έχει βαλθεί να μας τρελάνει, και έχουμε ντάλα ήλιο, πεντακάθαρο γαλανό ουρανό να μη χορταίνει το μάτι σου και 20 ωραιότατους βαθμούς; Η αγορά κινείται ήδη σε ρυθμούς Χριστουγέννων! Δεν περιμένουν καν να περάσει το Halloween, στη μία βιτρίνα βλέπεις κολοκύθες και στη δίπλα Χριστουγεννιάτικα δέντρα και τα στολίδια! Κι αν δεν το πιστεύετε, ιδού η απόδειξη.

11/10/2008, Oxford street, βιτρίνα εμπορικού καταστήματος.

Ξεπεράστε το ανάποδο του δέντρου και εστιάστε στο ότι πριν λίγο μπήκαμε στον Οκτώβριο!

Κι αυτό δεν είναι τίποτα, πάνε μέρες που είδα ένα κατάστημα να διαφημίζει λαμπιόνια και γιρλάντες ενώ και η Σοφία πριν κανένα εικοσαήμερο πέτυχε Άγιους Βασίληδες στο super market! Αλλά για να αρχίζουν και η βιτρίνες της Oxford street να ντύνονται από τώρα Χριστουγεννιάτικα, σημαίνει πως προχωράμε ολοταχώς προς τις γιορτές!

Άντε παιδιά, λογικά όπου να' ναι θα ανάψουμε και τα γιορτινά φώτα στην Oxford street και τη Regent street και πριν το καταλάβουμε θα αρχίσουν οι εκπτώσεις τις Boxing Day!

Μια άλλη οπτική...

Ποιος ξέρει; Ίσως έτσι τα πράγματα να φαίνονται διαφορετικά.

Η φωτογραφία είναι τραβηγμένη στο Hyde Park Σάββατο πρωί, πίσω φαίνεται η Serpantine Lake και ο... πολύ βαρύς ουρανός ο οποίος παραμόνευε από πάνω μας όλη τη μέρα, για να ανοίξει τελικά τους κρουνούς την Κυριακή. Κι από τότε δε λέει να ξανοίξει λίγο.

Ο Gerrard δείχνει το δρόμο για το καρναβάλι!

Άπαιχτος; Τους τρέλανε όλους ο Steven Gerrard όταν έσκασε μύτη στο πάρτι μασκέ (καλά, μην το ψάχνετε κι εσείς τώρα...) των παικτών της Liverpool! Ένας περαστικός μάλιστα προσφέρθηκε να βοηθήσει τον παππούλη να "ξεπεζέψει" από το αμαξάκι! Όλα τα λεφτά!

Οι υπόλοιπες μεταμφιέσεις των παικτών της Liverpool, αν και αυτή του Gerrard διαφέρει κάποιες κλάσεις, στο site της Daily Mail.

Το καρναβάλι πλησιάζει μέρα με τη μέρα (για εσάς)!

Καλό βράδυ!

Πίνοντας βότκα σε ποτήρι από πάγο

Γενικά δεν τρελαίνομαι για διασκέδαση by night, είμαι παιδί της μέρας. Προτιμώ χίλιες φορές μια βόλτα στο πάρκο, στην αγορά, στο ποτάμι, στη θάλασσα, πρωί ή μεσημέρι, ή το απογευματάκι στο σούρουπο, από μερικά ποτά και χορό σε ένα club. Κι αν πρέπει ντε και καλά να βγω βράδυ θα προτιμήσω να πάω για φαγητό ή σε ένα χαλαρό cafe που να μένει μέχρι αργά, ή - προσφάτως - σε καμιά pub να σκιστούμε στις μπύρες και να γελάσουμε. Αλλά club ή bar δε θυμάμαι πότε πήγα τελευταία φορά. Ναι, μπορείτε να πείτε οτι είμαι ολίγον ξενέρωτος, δε θα με πειράξει καθόλου.

Που και που όμως, ειδικά όταν είναι παρέα στη μέση, επιχειρώ την υπέρβαση, κάνω την καρδιά μου πέτρα (καλά, τα παραλέω λίγο) και κάνω αυτό που κάνει όλος ο κόσμος, i.e. ντύνομαι στα μαύρα και πάω για ποτάκι.

Κάπως έτσι έγινε και τις προάλλες. Βρέθηκα με κάτι φίλους που ήρθαν για μια δουλίτσα στο Λονδίνο, και είπα να πάω με τα νερά τους. Θυμήθηκα λοιπόν ένα bar για το οποίο μου είχαν πει κάτι φίλοι πέρσι, στο οποίο δεν είχα πάει και θα ήθελα (ω, ναι) να το δω κι αυτό.

Πρόκειται για το Absolut Ice Bar. Είναι ένα bar, στο κέντρο του Λονδίνου (δίπλα στη Regent Street), που είναι φτιαγμένο από πάγο. Όχι ολόκληρο (τοίχοι, πάτωμα κλπ) αλλά η μπάρα, τα καθίσματα, τα τραπέζια και βεβαίως τα ποτήρια είναι από πάγο! Η θερμοκρασία είναι στους -5 βαθμούς, και γι' αυτό σου δίνουν και φοράς κάτι ισοθερμικά πανωφόρια και γάντια, ενώ δε μένεις πάνω από 40 λεπτά (αν και πολλοί φεύγουν σε λιγότερο χρόνο!).

Το bar σερβίρει μια ποικιλία cocktails με βότκα, τα οποία αν και η βότκα δεν είναι το αγαπημένο μου ποτό, βρήκα αρκετά ωραία και εύγευστα μη σας πω! Το κορυφαίο βέβαια είναι τα τετράγωνα ποτήρια από πάγο, τα οποία δυσκολεύεσαι να πιάσεις με γυμνό χέρι γιατί γλιστράνε! Όταν καταφέρεις να πιεις (γι' αυτό τελικά υπάρχουν τα γάντια στα πανωφορια) έχει πλάκα γιατί το σημείο του ποτηριού απ' όπου πίνεις αρχίζει και λιώνει (λίγο βρε, μη φανταστείς οτι θα σου μείνει το ποτό στο χέρι).

Βέβαια το εν λόγω bar μόνο bar δεν είναι, ή τουλάχιστον ως τέτοιο ποτέ δεν το αντιμετωπίσαμε εμείς. Αφού περάσαμε αρκετή ώρα βγάζοντας φωτογραφίες (στην παγωμένη μπάρα, πίνοντας από το παγωμένο ποτήρι, τσουγκρίζοντας τα παγωμένα ποτήρια, τουρτουρίζοντας κλπ), κι αφού βγάλαμε φωτογραφίες και τις γύρω παρέες (κατ' όπιν παρακλήσεώς τους εννοώ!), επιδοθήκαμε σε διαφόρων ειδών χαζομαρούλες, του στυλ ποιος θα κρατήσει το χέρι του περισσότερη ώρα πάνω στο παγωμένο τραπέζι (γκουχ γκουχ, νίκησα παρεπιμπτόντως). Για κάποιους τα 40 λεπτά φάνηκαν αιωνιότητα αλλά αποφασίσαμε να εξαντλήσουμε το χρόνο, παρατείνωντας το μαρτύριο τους (χεχε!). Το καλό ήταν οτι όταν βγήκαμε στους 8 βαθμούς έξω, μας φάνηκε πολύ ήπιος ο καιρός!

Μουσική πρέπει να έπαιζε, αλλά όχι πολύ δυνατή, γιατί δεν την πολυπροσέξαμε. Από Πέμπτη μέχρι Κυριακή πρέπει να έχει αρκετό κόσμο και να χρειάζεται reservation, αλλά την Τρίτη που πήγαμε εμείς ήταν πιο χαλαρά. Μη με ρωτάτε αν αξίζει, γιατί δεδομένου του γούστου μου τη διασκέδαση δε θα είμαι αντικειμενικός. Αν πάντως πάτε ποτέ, οι κοπέλες μη βάλετε φούστα. Είδα μια που φορούσε και τη λυπήθηκε η ψυχή μου!

Παράνοια ή σημεία των καιρών;

Αν δε σου φτάνει μόνο μια ζωή, ή αν δεν είσαι ευχαριστημένος από τον τρόπο που την ζεις, υπάρχει πάντα η δυνατότητα να ζήσεις και μια δεύτερη, και μάλιστα όπως εσύ τη θές!.

Όχι, δε μιλάω για μεταφυσικά φαινόμενα και μετεμψυχώσεις, για θρησκείες και φιλοσοφίες ζωής.

Μιλάω για κάτι πιο απλό, πιο πρακτικό, πιο εύκολο, πιο ξεκούραστο και πιο διασκεδαστικό.

Μιλάω για το second life.

Κάποιος λοιπόν είχε την ιδέα να φτιάξει έναν internet - based virtual world όπου μπορείς να δημιουργήσεις τον ψηφιακό σου εαυτό και μέσω αυτού να ζήσεις τη ζωή που δεν έζησες. Να υπάρχεις. Ναι, να υπάρχεις.

Να γνωρίσεις καινούριους ανθρώπους, όπως στην κανονική ζωή. Να αγοράσεις σπίτι, όπως στην κανονική ζωή. Να αγοράζεις και να πουλάς πράγματα και υπηρεσίες σε ανθρώπους, όπως στην κανονική ζωή. Να πηγαίνεις σινεμά, όπως στην κανονική ζωή. Να κάνεις sex, όχι ακριβώς όπως στην κανονική ζωή.

Παρανοϊκό; Ίσως δείγμα της απελπισίας και της ψυχολογικής ανισορροπίας του σημερινού ανθρώπου; Ή απλά σημείο των καιρών;

Κι όμως, έπιασε.

Το second life ήδη μετρά κοντά τριάμισι εκατομμύρια κατοίκους. Κάτοικοι οι οποίοι μιλάνε με αγνώστους, στέλνουν μηνύματα στο κινητό, διασκεδάζουν σε ντίσκο, προσκαλούν φίλους στο σπίτι, παίζουν μπιλιάρδο, πάνε σε sex clubs...

Πολλές εταιρείες έχουν εκδηλώσει ενδιαφέρον να επεκταθούν στην second life, ως μέρος του promotion τους, ενώ κάποιες έχουν ήδη ανοίξει υποκαταστήματα. Πρόσφατα η Σουηδία έγινε η πρώτη χώρα που απέκτησε virtual πρεσβεία στη second life, με κτήριο αντίγραφο μιας πρεσβείας τους, στην Washington αν δεν κάνω λάθος. Διευκρινίζεται βέβαια ότι η πρεσβεία δε θα βγάζει διαβατήρια και visa, αλλά θα προσφέρει πληροφορίες για τη χώρα στους ενδιαφερόμενους!

Οι συναλλαγές (που γίνονται σε Linden Dollars - L$) μεταξύ των ανθρώπων είναι πραγματικές συναλλαγές, και τα χρήματα αυτά αντιστοιχούν σε πραγματικά χρήματα. Από αυτά που διάβασα μπορείς κι εσύ προσφέροντας κάποιες υπηρεσίες επί πληρωμή σε άλλους virtual χαρακτήρες, να κερδίσεις χρήματα. Αυτό προϋποθέτει βέβαια οτι έχει αλλάξει το... συνάλλαγμα.

Α, και να μην ξεχάσω. Στη second life οι άνθρωποι μπορούν και πετάνε. Εμ, δεύτερη ζωή είναι, ότι θέλουμε κάνουμε!

Άντε, και καλά μυαλά. Get a first life!

Όταν μια γυναίκα ψάχνει

Είσαι σε διακοπές στο εξωτερικό. Τελευταία μέρα πριν την επιστροφή. Στο μετρό μιας ξένης πόλης. Και βλέπεις έναν άντρα που σε αναστατώνει. Αλλά είσαι ντροπαλή. Και ξέρεις ότι σε λίγο κατεβαίνεις. Και ξέρεις ότι αύριο φεύγεις. Τι κάνεις;

Βγάζεις το κινητό σου, τραβάς διακριτικά μια φωτογραφία, και να’ ναι καλά το internet!
Γράφεις ένα e-mail όπου ξεκαθαρίζεις ότι θέλεις απεγνωσμένα να βρεις αυτόν τον τύπο (κάτι σαν: Now I haven't neither his name, nor his e-mail address, because I don't had the trust to speak to him! I have only this one picture! And now I am back in Germany and I can't forget him! That's why I have this crazy idea!), επισυνάπτεις και τη φωτογραφία (είμαι σίγουρος πω είστε περίεργοι), και το στέλνεις παντού. Παντού όμως. Χωρίς ντροπές. Ο σκοπός αγιάζει τα μέσα! Και περιμένεις.

Μην έχεις πολλές ελπίδες.

Αν όμως είσαι τυχερή, τότε η ιστορία σου μπορεί να γίνει άρθρο στην free press εφημερίδα της συγκεκριμένης πόλης, και γιατί όχι, πρωτοσέλιδο.

Κι αν είσαι ακόμα πιο τυχερή, μπορεί τελικά ο τύπος που ψάχνεις να βρεθεί, να είναι ελεύθερος (γιατί όχι, μόλις χωρισμένος), να μην νευριάσει που τον έκανες πρωτοσέλιδο χωρίς την άδειά του (κι ας είναι κολακευτική η φωτογραφία) και μάλιστα να σε λέει και γλυκούλα!

Κι αν είσαι ακόμα πιο τυχερή, μπορεί να σου πληρώσει η εφημερίδα το εισιτήριο να ταξιδέψεις πίσω, να σου κλείσει ξενοδοχείο και να σου κανονίσει ένα ρομαντικότατο ραντεβού.



Σημείωση. Αν και μπορεί να κλοτσάω την τύχη μου, γιατί στην τελική, ποτέ δεν ξέρεις (!), θέλω να επισημάνω σε όποια ενδιαφερόμενη, ότι αν δω ποτέ τη φάτσα μου σε εφημερίδα μαζί με κανένα απεγνωσμένο μήνυμα λατρείας και θαυμασμού (γιατί άλλωστε προκαλώ τέτοιες αντιδράσεις εγώ, κάθε μέρα), θα πέσει πολύ γκρίνια. Βρες κανένα πιο διακριτικό τρόπο, δεν είμαι για πρωτοσέλιδα εγώ! Εν αγνοία μου εννοώ, γιατί αλλιώς για συνεντεύξεις και φωτογραφίσεις το συζητάω.