Αυγουστιάτικη πανσέληνος με την Ελένη και τη Σουζάνα

Η Αυγουστιάτικη πανσέληνος πάντα είναι μια ευκαιρία για λίγο παραπάνω ρομαντισμό. Μας ξυπνάει την καλλιτεχνική φύση, μας ξεσηκώνει, μας διεγείρει, κάποιους μας σεληνιάζει και τους περισσότερους απλά μας σαγηνεύει. Σπεύδουμε όλοι σε χώρους αρχαιολογικούς, σε τοπία μαγευτικά που στο φως του φεγγαριού γίνονται σχεδόν απόκοσμα, σε συναυλίες και παραστάσεις που αποκτούν αυτή τη νύχτα μια αίγλη διαφορετική.

Η Αυγουστιάτικη πανσέληνος πάνω από το φωτισμένο κάστρο της Μυτιλήνης. Δυστυχώς όταν έφτασα το φεγγάρι ήταν ήδη αρκετά ψηλά...

Φέτος συνδυάσαμε την μεγαλύτερη πανσέληνο της χρονιάς με μια μουσική εμπειρία που θα τη θυμάμαι για καιρό. Δύο όμορφες φωνές και παρουσίες από τη Θράκη, η Ελένη και η Σουζάνα, έδωσαν μια παράσταση στο γεμάτο κόσμο Αρχοντικό Γεωργιάδη που μας ταξίδεψε.

Οι αδερφές Βουγιουκλή ερμήνευσαν τραγούδια από όλο τον κόσμο, από την γεννέτηρά τους έως την Κάτω Ιταλία και το Μεξικό. Άλλοτε με τη συνοδία μας κιθάρας, άλλοτε ενός πιάνου και ενίοτε α καπέλα ερμήνευσαν με το δικό τους στιλ από τον Καιρό των Τσιγγάνων και τους Nirvana μέχρι δημοτικά τραγούδια και τραγούδια της φυλακής αλλά και κάποια δικά τους τραγούδια, ντύνοντας μουσικά μια πολύ γλυκιά βραδιά.

Τις κοπέλες δεν τις ήξερα, ούτε τις είχα ακούσει ποτέ. Εκ των υστέρων έμαθα πως εμφανίζονταν πέρσι στην Αθήνα, σε ένα χώρο μικρό που γέμιζε συνέχεια κάπου στο Γκάζι και πως έχει κυκλοφορήσει ήδη από το 2009 το πρώτο τους CD.

Τα γούστα στη μουσική διαφέρουν πολύ και δε μπορώ να εγγυηθώ πως θα εντυπωσιάσουν όλους σας εξίσου. Όμως ο τρόπος που μπλέκονται οι διαφορετικές φωνές τους δημιουργεί ένα αποτέλεσμα που σίγουρα συγκινεί.

Περισσότερα για την Ελένη και Σουζάνα Βουγιουκλή στο site τους και στο facebook fan page τους.

Scorpions @ Lesvos

Το event του καλοκαιριού για το νησί φέτος - εκτός από το πανηγύρι της Αγιάσου και των άλλων χωριών! - ήταν δίχως αμφιβολία η συναυλία των Scorpions στο Κάστρο της πόλης. Περνώντας από πολλά κύματα, αφού αρχικά το αίτημα για τη συναυλία στο χώρο του Κάστρου είχε απορριφθεί, τελικά έγινε και μάζεψε πολύ και κάθε λογής λογής κόσμο! Από τη νεολαία και τους ροκάδες μέχρι τους αλλοδαπούς τουρίστες (άκουσα πως ήρθαν κι από Τουρκία!), από τους "προεστούς" του νησιού μέχρι κάθε έναν που απλά δε θα μπορούσε να λέει μετά πως έλειπε από ένα τέτοιο γεγονός!

Οι Σκορπιοί έπαιξαν για περίπου 1,5 ώρα τα γνωστά τους τραγούδια που τόσο αγαπάμε, κλείνοντας με το Wind of Change και το Hurricane. Προσωπική μου γνώμη είναι πως η συναυλία υστερούσε λίγο σε παλμό αναλογικά με το όνομα και την ιστορία του συγκροτήματος, αλλά όχι πως δεν το ευχαριστηθήκαμε! Και, ok, ας μην παραπονιέμαι, που να το περίμενα πριν κάποιους μήνες πως θα βρεθώ στη Μυτιλήνη και θα δω και τους Scorpions, και μάλιστα όχι από μία εξέδρα κάποιου αχανούς σταδίου;!

Σας αφήνω με κάποιες από τις φωτογραφίες για να πάρετε μια γεύση!

Μερικές ακόμα φωτογραφίες από τη συναυλία θα βρείτε εδώ.

Scorpions Go Lesvos

Μετά από συζητήσεις επί συζητήσεων, και ενώ οι ημερομηνίες των υπόλοιπων εμφανίσεων του γνωστού rock συγκροτήματος σε Αθήνα (6 Ιουλίου), Λάρισα (8 Ιουλίου) στα Χανιά (11 Ιουλίου) και στον Άρδα (24 Ιουλίου) είχαν ανακοινωθεί από καιρό και εμείς ακούγαμε μέρα με τη μέρα φήμες πως είναι στον αέρα, οριστικοποιήθηκε επιτέλους η εμφάνιση των Scorpions στη Μυτιλήνη στις 4 Ιουλίου! Μάλιστα τα εισιτήρια άρχισαν να διατίθενται εδώ και 3-4 ημέρες!

Υπάρχουν δύο κατηγορίες εισιτηρίων, των 45 ευρώ για όρθιους και των 70 για καθιστούς. Προς το παρόν η διάθεση των εισιτηρίων γίνεται από το LesvoShop στην προκυμαία και - αν και η πληροφορία ελέγχεται - από διάφορα δισκάδικα της πόλης, ενώ απ' ότι διάβασα σε τοπική εφημερίδα η διάθεση μέσω internet θα ξεκινήσει αρχές Ιουνίου.

Σήμερα εξασφάλισα κι εγώ το μαγικό χαρτάκι κι έτσι εκείνο το Σάββατο βράδυ θα βρεθώ στο Κάστρο της Μυτιλήνης, που ακόμα δεν έχω επισκεφτεί (τς τς τς) για μια ξεχωριστή, όπως θέλω να πιστεύω πως υπόσχεται ο χώρος, συναυλία!

Για όποιον ενδιαφέρεται, υπάρχουν πολλά εισιτήρια ακόμα και δεν ισχύει η φήμη που άκουσα χτες από διάφορους πως τα εισιτήρια των 45 ευρώ είχαν εξαντληθεί. Πως θα μπορούσε άλλωστε, αφού διάβασα κάτι για 10.000 εισιτήρια τα οποία θα διατεθούν σταδιακά, και μέσω internet όπως είπαμε δεν έχει ξεκινήσει ακόμα.

Πληροφορίες για τη συναυλία προσεχώς εδώ.

Έχω έναν καφενέ

Μουσικό διάλειμμα.

Κατά καιρούς τρώω μερικά κολλήματα με κάποια τραγούδια. Για διαφορετικό λόγο κάθε φορά. Οι συγκυρίες. Οι αναμνήσεις. Η μελωδία. Ο στίχος.

Αυτό τον καιρό βάζω στο mp3 και σιγοτραγουδάω το Έχω έναν καφενέ, του Μάνου Λοΐζου, σε στίχους Λευτέρη Παπαδόπουλο. Μου αρέσει ιδιαίτερα το σολάκι του μπουζουκιού. Απλό και μελωδικό.

Αλλά κι ο στίχος μ' αρέσει. Αποστήθισα αμέσως όλα τα λόγια (δεν είναι δα και κανένα έπος), πράγμα σπάνιο για μένα. Γιατί μπορεί να αποτυπώνω εύκολα μελωδίες, στους στίχους όμως δεν το έχω.

Σας βάζω δυο εκτελέσεις που βρήκα λίγο που έψαξα στο you tube. Μην το ακούσετε πρωί πρωί, ή πριν πάτε στην παραλία ή στο clubάκι. Το κάθε τραγούδι είναι για την ώρα που του πρέπει.

Κατά τ' άλλα σήμερα ήταν μια αρκετά ζεστή και ηλιόλουστη μέρα στο Λονδίνο. Με τη θερμοκρασία να φτάνει τους 24-25 βαθμούς, αναμενόμενο ήταν να δούμε μπικίνι στα πάρκα, όπερ και εγένετο, μπορώ να σας διαβεβαιώσω...

Τα ίδια προβλέπονται και για τις επόμενες μέρες! Ε ρε γλέντια. Τη μία μαύροι ουρανοί και όλοι με μπουφάν και ομπρέλες και την άλλη ήλιο (με συννεφάκια παρέα βέβαια) και να φοράνε μαγιό! Έτσι βρε αδερφέ, να μη βαριόμαστε κι όλας!

Καλό βράδυ!

Στο Wembley με τους Foo Fighters. Και όχι μόνο.

Τελικά μερικά ωραία πράγματα έρχονται από εκεί που δεν το περιμένεις. Έτσι, από το πουθενά, προέκυψε συναυλία! Και μάλιστα με μια μεγαλειώδη έκπληξη.

Φωτογραφία από το BBC

Μπορεί να μην είμαι κανένας φοβερός fun των Foo Fighters, αλλά μου αρέσει πολύ η rock μουσική! Και κάτι το ότι τόσο καιρό εδώ σε μία συναυλία δεν αξιώθηκα να πάω (εμ, αν πρέπει να κλείσω εισιτήρια 6 μήνες πριν...), κάτι ότι η συναυλία γινόταν στο ιστορικό και ανακαινισμένο Wembley που δεν είχα επισκεφτεί, δεν κρατήθηκα και χωρίς πολλή σκέψη θυσίασα την έναρξη του Euro στο βωμό της μουσικής.

Ο κόσμος πολύς. Πάρα πολύς. Ήδη από βαγόνια του μετρό που ήταν φίσκα καταλάβαμε τι να περιμένουμε. Από το σταθμό Wembley Park περπατήσαμε την Olympic Way...

... για να φτάσουμε στο Wembley!

Μια φωτογραφία στο άγαλμα του Bobby Moore και ψάχνουμε τη θύρα μας.

Το Wembley πριν ξεκινήσει η συναυλία. Μιλάμε για πολύ κόσμο (κι ας είχε πολλές άδειες θέσεις στο κάτω διάζωμα). Διαβάζω σήμερα για 85-86 χιλιάδες κόσμο! Σίγουρα η μεγαλύτερη συναυλία που έχω παρακολουθήσει μέχρι σήμερα.

Η σκηνή ήταν τετράγωνη και κοινό υπήρχε όπως βλέπετε και το πλάι της, όχι μόνο μπροστά. Μάλιστα ακόμα και οι κερκίδες της πίσω πλευράς είχαν κόσμο! Το κεντρικό της κομμάτι στριφογύριζε σε 2-3 τραγούδια, ενώ έπαιξαν και από ένα τραγούδι στραμμένοι σε κάθε πλευρά. Ήμαστε αρκετά ψιλά και τους βλέπαμε αρκετά μικρούς, αλλά τουλάχιστον είχαμε μια πανοραμική θέα του γηπέδου και του... χαμού που γινόταν κάτω!

Να και μερικές φωτογραφίες από τη συναυλία.

Ο Dave Grohl ήταν εντυπωσιακός, μιλούσε αρκετά με το κοινό, και πήγε αρκετές φορές πάνω κάτω τη γέφυρα που ξεκινούσε από τη σκηνή, όπως βλέπετε (όσο μπορείτε να δείτε) και στη φωτογραφία.

Μου άρεσε πάρα πολύ ο παλμός και η ένταση της συναυλίας και το καταδιασκέδασα!

Το καλύτερο όμως μας το φύλαγαν για το τέλος...

Όπου στο encore, ο Grohl κάλεσε στη σκηνή τους Jimmi Page και John Paul Jones των θρυλικών Led Zeppelin!!! Οι οποίοι βέβαια γνώρισαν την αποθέωση!

Φωτογραφία από το BBC

Έπαιξαν με τους Foo Fighters δύο τραγούδια, το Rock and Roll και το Ramble on!

Να κι ένα βιντεάκι που βρήκα από τη Σαββατιάτικη εκτέλεση του Rock and Roll! Enjoy!

Να σημειώσω ότι αυτό δεν έγινε και την Παρασκευή, μόνο το Σάββατο, και λογικά (υποθέτω τουλάχιστον) δε θα είναι κομμάτι της περιοδίας του. Ήταν κάτι special, για το οποίο η αλήθεια είναι πως μας είχαν προϊδεάσει από την αρχή, αλλά βέβαια δεν πήγε ο νους μου! Αισθάνθηκα πάρα πολύ τυχερός που έτσι απροσδόκητα βρέθηκα να ακούω αυτόν που έχει παίξει κάποια από τα αγαπημένα μου τραγούδια...

Από τη συναυλία ξεχώρισα τις εκτελέσεις του The Pretender, με το οποίο άνοιξαν τη συναυλία, του My Hero στο οποίο όλο το γήπεδο τραγουδούσε με μια φωνή (κάνοντας τον Grohl να αστειεύεται λέγοντας "86,000 back up singers, nice, perfect pitch") και του Best of you με το οποίο έκλεισε η συναυλία, με έναν Grohl κλαίγοντας να μας καλωσορίζει "...to the greatest day of my whole entire life".

Κι όσο σκέφτομαι ότι μου πέρασε από το μυαλό να μην πάω...

Καλή εβδομάδα!

Δωρεάν συναυλία ετοιμάζουν οι Coldplay

Μετά την δωράν διάθεση του άλμπουμ τους μέσω internet, οι Coldplay ανακοίνωσαν την συναυλία για την προώθηση του στο Brixton Academy του Λονδίνου. Μόνο που, όπως αναφέρεται στο site, δεν μπορείς να αγοράσεις εισιτήρια, γιατί όλα δίνονται δωρεάν!!!

Όποιος λοιπόν στις 16 Ιουνίου θα βρίσκεται στο Λονδίνο και νομίζει οτι έχει την τύχη με το μέρος του δεν έχει παρά να συμπληρώσει τα στοιχεία του και να περιμένει την κλήρωση!

Καλό βράδυ και καλό Σαββατοκύριακο!

Το διάβασα στο Londonist.

Στα Λαδάδικα των Ουρανών

Ανοίγοντας το ραδιόφωνο το πρωί της Κυριακής, για να πιάσω κλίμα από Ελλάδα και τις ετοιμασίες της Λαμπρής, έμαθα πως έφυγε από τη ζωή ο Μάριος Τόκας.

Μόλις σε ηλικία 54 χρονών, ο μεγάλος αυτός μουσικοσυνθέτης έχασε τη μάχη με τον καρκίνο και έκανε την ελληνική και κυπριακή μουσική σκηνή πολύ φτωχότερη. Ήταν ένας καλλιτέχνης που θαύμαζα για την ποιότητα του έργου του και θα μείνει αξέχαστος αφού άφησε πίσω του μια πλούσια παρακαταθήκη με τραγούδια-διαμάντια.



Αντιγράφω από το in.gr.

[...]
Γεννήθηκε το 1954 στη Λεμεσό. Η τουρκική εισβολή του 1974 τον βρίσκει φαντάρο: «Είναι μια περίοδος που μου άφησε τραυματικές εμπειρίες» δήλωσε ο ίδιος.

Βαθύτατα πολιτικοποιημένος, ο Μάριος Τόκας άρχισε να γυρίζει από πόλη σε πόλη κάνοντας συναυλίες για να εμψυχώσει τους συμπατριώτες του και να μαζέψει χρήματα για την ανακούφιση των προσφύγων.

Σημαντικά έργα του για την Κύπρο είναι:
- «Ψυχή τε και σώματι» Μελοποιημένα ποιήματα των απαγχωνισθέντων αγωνιστών της ΕΟΚΑ, Ευαγόρα Παλληκαρίδη, Αντρέα Ζάκου και άλλων.
- «Φωνή πατρίδας» Τραγούδια σε ποίηση Κώστα Μόντη, Θεοδόση Πιερίδη και Νεσέ Γιασίν.
- Τα τραγούδια «Ανασήκωσε την πλάτη Πενταδάχτυλε» και «Η δική μου η πατρίδα» σημαδεύουν τον κυπριακό λαό.
- «Αμμόχωστος Βασιλεύουσα» σε ποίηση Κυριάκου Χαραλαμπίδη.

Ήλθε στην Ελλάδα το 1975. Συνεχίζει τις σπουδές του στο Εθνικό Ωδείο και τη Φιλοσοφική Σχολή του Πανεπιστημίου Αθηνών και παράλληλα να συνθέτει.

Το 1978 κυκλοφορεί η πρώτη του δισκογραφική δουλειά Τα τραγούδια της παρέας με ερμηνευτή τον Μανώλη Μητσιά.

Ο δίσκος γνωρίζει αμέσως επιτυχία και ανοίγεται ο δρόμος για τις κατοπινές του επιτυχίες, οι οποίες δεν διέψευσαν την πρώτη του δουλειά.

Μεγάλη επιτυχία σημείωσαν και τα Μικρά ερωτικά με ερμηνευτή τον Αντώνη Καλογιάννη.

Ακολουθεί η Λεωφόρος της αγάπης με ερμηνευτές τον Γιάννη Πάριο, τη Χάρις Αλεξίου, τη Δήμητρα Γαλάνη και τον Διονύση Θεοδόση.

Ο επόμενός του δίσκος, Σαν τρελό φορτηγό, με τον Γιάννη Πάριο γνωρίζει τεράστια επιτυχία για να ακολουθήσει ένας ακόμη δίσκος, Η εθνική μας μοναξιά με ερμηνευτή τον Δημήτρη Μητροπάνο.

Ακολουθούν και άλλοι δίσκοι με ερμηνευτές την Κατερίνα Κούκα, τον Γιάννη Πάριο, τον Δημήτρη Μητροπάνο, τον Πασχάλη Τερζή.

Ήταν παντρεμένος και πατέρας τριών παιδιών.
[...]

Αντίο. Θα σε μνημονεύουμε τραγουδώντας τα τραγούδια σου.

Χριστός Ανέστη.


Έγραψαν επίσης:
Μερόπη - Που χάθηκες, που πέταξες καλέ μου Μάριε;

Η εικόνα είναι προϊόν επεξεργασίας φωτογραφίας που βρήκα στο in.gr.

The Fratellis @ Royal Albert Hall

Την Παρασκευή βράδυ πήγα στο Royal Albert Hall για μια συναυλία στα πλαίσια του ετήσιου show της φιλανθρωπικής οργάνωσης TCT (Teenage Cancer Trust).

Παρένθεση: Φωτογραφίες απ' το Royal Albert Hall σας έχω δείξει κι από έξω κι από μέσα, αλλά επειδή είναι αρκετά μεγάλο και δεν είναι εύκολο να το χωρέσεις σε μια φωτογραφία είπα να χρησιμοποιήσω τη νέα υπηρεσία του Flickr για μικρά clips για να πάρετε μια ιδέα. Είναι πριν το show και είναι σχεδόν άδειο ακόμα. Παρατηρήστε πως τα καθίσματα στην πλατεία έχουν αφαιρεθεί για την συναυλία.




Συνεχίζω.

Κεντρικό συγκρότημα στη συναυλία ήταν οι Σκωτσέζοι Fratellis. Είναι μια σχετικά νέα rock μπάντα, δημιουργήθηκε πριν τρία χρόνια, αλλά έχει καταφέρει ήδη να δώσει το στίγμα της στη μουσική σκηνή του Νησιού και όχι μόνο.

Τα δυο πιο γνωστά τους τραγούδια τα οποία σας συνιστώ να ακούσετε είναι το Chelsea Dagger...

και το Whistle for the Choir.



Εμένα προσωπικά μου αρέσει πολύ και το Henrietta που απ' ότι κατάλαβα απ' τη συναυλία είναι πιο αντιπροσωπευτικό του ήχου τους απ' ότι το σαφώς πιο soft Whistle for the Choir.



Ανάμεσα στους καλλιτέχνες που "προλόγισαν" τους Fratellis ήταν και οι Δανοί Raveonettes, οι οποίοι πραγματικά μας ξεκούφαναν με τον αρκετά σκληρό τους ήχο! Πάντως άκουσα και ένα γνώριμο τραγούδι που δεν ήξερα οτι είναι δικό τους. Το Love in a trashcan.



Καλό Σαββατόβραδο και καλή Κυριακή!

Το τραγούδι του Ηνωμένου Βασιλείου για τη Eurovision

Το Σάββατο το Ηνωμένο Βασίλειο αποφάσισε για το τραγούδι που θα το εκπροσωπήσει στο μουσικό διαγωνισμό της Eurovision που φέτος θα διεξαχθεί στο Βελιγράδι. Δεν παρακολούθησα την εκπομπή του BBC αλλά κάπου το πήρε τώρα το μάτι μου, γι' αυτό σας το δείχνω κι εσάς για να διαμορφώσετε άποψη όσοι ενδιαφέρεστε.

Το τραγούδι έχει τίτλο Even if και τραγουδιστής είναι ο Andy Abraham.

Προσωπικά μου φάνηκε πολύ χλιαρό, έως αδιάφορο. Δεν είμαι βέβαια φίλος αυτού του είδους μουσικής, οπότε δεν είμαι και ο πιο κατάλληλος κριτής, αλλά όπως και να έχει η μελωδία (στην οποία προσωπικά δίνω μεγάλη σημασία στα όποια ακούσματά μου) όχι απλά δε μου μένει, αλλά δεν βρίσκω κι όλας κάποιο "πιασάρικο" μοτίβο, είναι πολύ μονότονο! Και η Καλομοίρα τραγουδάει pop, και μπορεί Καλομοίρα να μην ακούω στο σπίτι μου, αλλά πιο ευχάριστα θα ακούσω το τραγούδι της αν τύχει στο ραδιόφωνο απ' ότι αυτό...

Καλή εβδομάδα από αύριο!

Τέλος το Pandora και για τη Μ. Βρετανία

Πριν λίγους μήνες σας είχα γράψει για το Pandora, ένα internet radio το οποίο έπαιζε μουσική ίδιου στυλ με ένα τραγούδι ή καλλιτέχνη της επιλογής σου. Από τα comments σας σε εκείνο το post διαπίστωσα πως το Pandora δεν ήταν διαθέσιμο εκτός USA και UK. Για την ακρίβεια απ' ότι είχα διαβάσει τον Ιούλιο του 2007 είχαν διακόψει το streaming σε όλες τις υπόλοιπες χώρες εκτός αυτών των δύο εξ' αιτίας "έλλειψης εφαρμόσιμου συστήματος έγκρισης για Internet radio streaming" σ' αυτές.

Σήμερα έλαβα ένα e-mail από τον συνιδρυτή του Pandora το οποίο με ενημέρωνε (πολύ αναλυτικά αλλά και... συγκινητικά) πως δυστυχώς το Pandora είναι αναγκασμένο να διακόψει στο streaming του σε IPs εκτός των Η.Π.Α.. Γιατί; Απ' ότι αναφέρετε τους ζητήθηκε από δύο εταιρείες δικαιωμάτων να καταβάλλουν κάποιο x ποσό ανα εκτέλεση τραγουδιού.

Βέβαια το e-mail με μπέρδεψε λίγο, αφού αναφέρεται μεταξύ άλλων πως το Pandora ήταν και είναι υπέρ της πληρωμής των δικαιωμάτων στους δημιουργούς της μουσικής που παίζει. Μάλιστα στο FAQ του Pandora αναφέρεται πως

[...]We pay licensing fees to SoundExchange, ASCAP, BMI and SESAC for all music that is played on Pandora. These payments ultimately go to the performing artists, songwriters, and record labels.[...]

Ενδεχομένως τα πράγματα να είναι λίγο διαφορετικά στη Μεγάλη Βρετανία και να μην επήλθε αντίστοιχη οικονομική συμφωνία με τις εδώ εταιρείες με αποτέλεσμα να αναγκάζεται κλείσει.

Κρίμα βέβαια, γιατί η ιδέα ήταν πολύ έξυπνη και το αποτέλεσμα παραπάνω από ικανοποιητικό. Ο τρόπος λειτουργίας του προγράμματος επέτρεπε στον ακροατή να ανακαλύψει νέα τραγούδια και καλλιτέχνες με ήχο της προτίμησής του. Η δυνατότητα επιλογής του ήχου και του στυλ του "σταθμού" τον οποίον ουσιαστικά δημιουργούσε ο χρήστης βάζοντας το όνομα ενός τραγουδιού ή τραγουδιστή ήταν πολύ πρωτοποριακή.

Οπότε πλέον Pandora μόνο για τους κάτοικους των Η.Π.Α.. Ίσως στο μέλλον, όπως αναφέρεται, να δημιουργηθούν οι συνθήκες για να επαναλειτουργήσει και στις υπόλοιπες χώρες. Θα περιμένουμε.