The Boat Race. Έτσι ονομάζεται ο κωπηλατικός αγώνας μεταξύ των Πανεπιστημίων της Οξφόρδης και του Κέιμπριτζ που γίνεται κάθε χρόνο στις αρχές της Άνοιξης στον Τάμεση. Είναι ένα γεγονός που παρακολουθεί πολύς κόσμος, αφού στις όχθες του ποταμού σπεύδουν περίπου 250.000 κόσμος ενώ άλλα 7-9 εκατομμύρια Βρετανοί το βλέπουν από την τηλεόραση.
Ο αγώνας, ή αν θέλετε η κόντρα, κρατάει από το 1829, όταν ένας φοιτητής του Cambridge προκάλεσε των φίλο του από τα σχολικά χρόνια που σπούδαζε στο Oxford. Ο αγώνας έληξε με νικητή την Οξφόρδη, και το Cambridge ζήτησε τη ρεβάνς. Από τότε είναι παράδοση ο χαμένος κάθε αγώνα να προκαλεί τον αντίπαλο για ένα re-match. Ο δεύτερος αγώνας έγινε το 1836 και από το 1856 γίνεται κάθε χρόνο.
Τα πληρώματα (οκτώ κωπηλάτες κι ένας τιμονιέρης) ονομάζονται Blues (από τα χρώματα που φοράνε, ανοιχτό μπλε το Cambridge, σκούρο μπλε το Oxford) και τα σκάφη ονομάζονται Blue Boats.
Η λεμβοδρομία γίνεται πάντα προς τη φορά του ρεύματος του ποταμού. Η παράδοση επιβάλλει να γίνεται ακόμα και σε συνθήκες που θα συνιστούσαν ακύρωση άλλων αγώνων. Μάλιστα 2-3 φορές στο παρελθόν τα σκάφη έχουν ανατραπεί! Η πορεία της κούρσας από το 1846 μεχρι σήμερα είναι η ίδια, από το Putney έως το Mortlake, (4 μίλια και 374 γιάρδες) με δύο μικρές δεξιές στροφές στην αρχή και στο τέλος και μια μεγάλη αριστερή στη μέση της διαδρομής, στην περιοχή του Hammersmith και του Surrey. Αυτή είναι και η περιοχή που προτιμήσαμε για να δούμε τον αγώνα.
The Hammersmith Bridge. Άλλη μια ηλιόλουστη μέρα........ ΝΟΤ!
Επιλέξαμε την βόρεια όχθη που η θέα είναι ανεμπόδιστη.
Φτάνοντας αρκετά νωρίτερα ο κόσμος ήταν λίγος και είχε βρει προσωρινό καταφύγιο από τη βροχή κάτω από τη γέφυρα.
Όσο πλησίαζε η ώρα και παρόλο που η βροχή δεν είχε σταματήσει καθόλου, όλο και περισσότεροι έρχονταν. Η κυκλοφορία στη γέφυρα θα σταματούσε όταν άρχιζε ο αγώνας.
Πριν τον αγώνα οι ομάδες παίζουν κορώνα-γράμματα με μια χρυσή λίρα του 1829 για να διαλέξουν πλευρά. Η επιλογή βασίζεται στις καιρικές συνθήκες. Κατά τη διάρκεια του αγώνα, που συνήθως κρατάει 16 με 20 λεπτά, τα πληρώματα ανταγωνίζονται για το ποιο γρήγορο ρεύμα, που βρίσκεται στο πιο βαθύ σημείο του ποταμού.
Εκτός από τον κυρίως αγώνα, μισή ώρα πριν γίνεται και ο αγώνας των εφεδρικών σκαφών και πληρωμάτων, που ονομάζονται Isis (Oxford) και Goldie (Cambridge).
Το Isis είχε ένα μικρό προβάδισμα φτάνωντας στη στροφή. Τελικά κέρδισε και τον αγώνα.
Μπορείτε στις φωτογραφίες να δείτε πως η βόρεια όχθη ήταν ήδη γεμάτη κόσμο! Είχαν αρχίσει να μαζεύονται αρκετή ώρα πριν, υπήρχε γιγαντοοθόνη σε ένα μικρό πάρκο πιο πέρα και βέβαια μπύρα!
Μερικοί προνοητικοί είχαν από νωρίς εγκατασταθεί σε σπίτια και pub δίπλα στο ποτάμι.
Ο κυρίως αγώνας ξεκίνησε στις 17.15. Λίγα λεπτά μετά τα σκάφη εμφανίστηκαν πλάι πλάι.
Ένα μικρό προβάδισμα είχαν αυτή τη φορά οι light Blue του Cambridge.
Με το που εμφανίστηκαν τα σκάφη άρχισαν οι ζητωκραυγές και οι ενθουσιώδεις παροτρύνσεις από τις όχθες! Go Oxford!!! Go Cambridge!!! Ο καθένας με τις προτιμήσεις του.
Πίσω από τα σκάφη ακολουθούσε η συνοδευτική πομπή...
... η οποία και σήκωσε ένα ελαφρύ κυματάκι στο ποτάμι!
Τελικά το πλήρωμα από την Οξφόρδη τα έδωσε όλα μετά τη στροφή, πέρασε το σκάφος του Κέιμπριτζ και τερμάτισε πρώτο με χρόνο 20 λεπτά και 52 δευτερόλεπτα, στην πιο αργή κούρσα από το 1947! Το Cambridge έμεινε πίσω 22 δευτερόλεπτα, αλλά εξακολουθεί να έχει το προβάδισμα στις νίκες με 79 έναντι 74 της Οξφόρδης!
Κλείνοντας...
...και ένα σχόλιο: Με κάτι τέτοια καταλαβαίνεις οτι οι άνθρωποι εδώ έχουν μάθει
να ζούνε με τη βροχή. Όπως και
τότε με τους Ιρλανδούς, έτσι και τώρα, κανείς δε φάνηκε να τη λογαριάζει! Εκατοντάδες
ξενέρωτοι και μούχλες (κατά κάποιους) Άγγλοι μαζεύτηκαν, παρέες, ζευγάρια, οικογένειες, να δούνε από κοντά υπό βροχή έναν αγώνα, δύο σκάφη που ουσιαστικά θα περνούσαν από μπροστά τους
μόνο για λίγα δευτερόλεπτα!!!
Καλή εβδομάδα!
Πληροφορίες: www.theboatrace.org, www.bbc.co.uk, www.wikipedia.org.
