Καλή Πρωτομαγιά

... και καλή φώτιση αυτή την Κυριακή. Μας χρειάζεται.

Τουρισμός με ποδήλατο σε Λονδίνο και Παρισι

... ή αλλιώς Boris bikes vs Vélib!

Είχα την ευκαιρία μέσα στη χρονιά να επισκεφθώ ξανά το Λονδίνο και το Παρίσι και επέλεξα να αφιέρωσω μια μέρα σε κάθε πόλη για να τη γυρίσω χρησιμοποίωντας το σύστημα ενοικίασης ποδηλάτων που διαθέτουν. Ακολουθουν συνοπτικά οι εντυπώσεις μου.
Σημείωση προς τον αναγνώστη: είμαι biased προς το Λονδίνο για τους γνωστούς λόγους.

Στο Λονδίνο είχα κάνει αρκετά ποδήλατο στο παρελθόν, δεν είχα χρησιμοποιήσει όμως τα μπλε ποδήλατα που έφερε ο νέος δήμαρχος. Το σύστημα το είχα δει πρώτα σε μια επίσκεψη στο Παρίσι πριν 3 περίπου χρόνια, πριν εφαρμοστεί στο Λονδίνο, αλλα ούτε τότε το είχα δοκιμάσει.

Λίγα λόγια για το πρόγραμμα. Απευθύνεται κυρίως στους κατοίκους της πόλης για μικρές μετακινήσεις αντί ή συμπληρωματικά με άλλα μέσα μεταφοράς αλλα και στον επισκέπτη, αφού πλέον μπορείς να κάνεις ημερισια ή ολιγοήμερη εγγραφή στο πρόγραμμα με την προϋπόθεση κατοχής μιας πιστωτικής κάρτας. Υπάρχουν σταθμοί ποδηλάτων σε αρκετά σημεία της πόλης, αρκετά κοντά το ένα με το άλλο και με τη χρήση ενός κωδικού που αποκτας με την εγγραφή σου, η ενός κλειδιού ή κάρτας για τους κατοίκους, μπορείς να δανειστείς ένα ποδήλατο.

Χρέωση
Στο παριζιάνικο Vélib (για το οποίο είχε γράψει πολύυυ παλιά η Σοφία) η ημερίσια πρόσβαση κοστίζει 1,70€ κι απο εκει και πέρα χρεωνεσαι με την ώρα μέχρι να το επιστρέψεις. Στο Λονδίνο η ημερισια εγγραφή κοστίζει 1£ κι απο εκει και πέρα πάλι με την ώρα.

Σημαντικό που ισχύει και στα δύο προγράμματα. Το πρώτο μισάωρο κάθε φορά που παίρνεις ποδήλατο είναι δωρεάν! Το οποίο πρακτικά σημαίνει ότι αν όλη τη μέρα επιστρέφεις το ποδήλατο σε κάποιον σταθμό σε λιγότερο απο 30 λεπτά και παίρνεις άλλο, ακόμα κι απο τον ίδιο σταθμο (μετά από περίπου 5 λεπτά), θα χρεωθεις μόνο το πόσο για την ημερισια εγγραφή, ακόμα κι αν κάνεις όλη τη μέρα ποδήλατο. Και μην βιαστείτε να πείτε ότι δεν είναι εφικτό! Γιατί μην ξεχνάμε ότι σαν επισκεπτης, όλο και καπου θα θες να σταματήσεις, να βγάλεις φωτογραφία, να δεις καλύτερα κλπ.

Διάφορες παρατηρήσεις
Στο Λονδίνο τις περισσότερες φορές είχα πρόβλημα να βρω ποδήλατο. Απο ένα και σημείο και μετα, όλοι οι σταθμοί μιας περιοχής ήταν αδειοι και όλοι μιας άλλης γεμάτοι. Κλασικό παράδειγμα οι σταθμοί πάνω από το Hyde Park που τις πρωινές ώρες ήταν σχεδόν άδειοι. Αντίθετα στο Παρίσι είχα πρόβλημα να βρω άδειο σταθμο να αφήσω το ποδήλατο και έπρεπε να ψάξω να βρω άλλον με την πίεση του χρόνου! Και τα δυο προγράμματα έχουν προβλέψει όμως γι' αυτο και σου δίνουν 15λεπτη παράταση δωρεάν αν ο σταθμός είναι γεμάτος, υποδεικνύοντας σου κοντινούς σταθμούς με διαθέσιμες θέσεις! Οποτε problem solved!

Τα ποδήλατα ήταν παρόμοια, σχετικά βαριά, με τρεις ταχύτητες που αλλάζουν εύκολα, και σε στάση, με καλαθακι μπροστά και φώτα για το βράδυ. Καλο θα είναι όμως πριν πάρετε ένα ποδήλατο να το ελεγξετε στα γρήγορα.

Βοηθάει πολύ το internet στο κινητό για το εντοπισμό κοντινων σταθμών και έλεγχο διαθεσιμότητας. Το πρόγραμμα του Λονδίνου διαθέτει μάλιστα μια πολυ εύχρηστη iPhone εφαρμογή που εντοπιζει το στίγμα σου και ελέγχει τη διαθεσιμότητα σε ποδήλατα και άδειες θέσεις. Σε ότι αφορά στο Παρίσι, ενω είδα ότι υπάρχει αντίστοιχη εφαρμογή, δεν μπόρεσα να την βρω. Πιθανολογω ότι ίσως μπορείς μόνο μέσω γαλλικού app store, το οποίο είναι χαζομαρα. Μπορείς όμως να επισκεπτεσαι το site που έχει χάρτη (χωρίς να δίνει στοιχεία για διαθεσιμότητα), αλλα είναι αρκετά πιο δυσχρηστο.

Γενικά στο Παρίσι οι σταθμοί ποδηλάτων μου φάνηκαν περισσότεροι και τους συναντούσα πιο συχνά. Δε μπορώ όμως να συγκρινω με ασφάλεια, γιατί στο Λονδίνο περιοριστικά μέσα και πέριξ του Hyde Park κι όχι στους δρόμους της πόλης.

Αν και στην αρχή είχα τις επιφυλλαξεις μου, η κυκλοφορία στο Παρίσι με ποδήλατο ήταν παιχνιδάκι. Αρκετή σήμανση και διαγραμμιση για ποδήλατα, φανάρια και σε μερικές περιπτώσεις ξεχωριστοί ποδηλατόδρομοι και βέβαια σε μεγάλο βαθμό επίπεδη πόλη. Στο Λονδίνο η σήμανση και η διαγραμμιση δεν ήταν τόσο έντονη, υπάρχουν όμως διαδρομές που μπορείς να κάνεις άνετα, κυρίως μέσα απο πάρκα.

Bonus
Και δυο προτεινόμενες διαδρομές. Στο Λονδίνο μπορειτε να ξεκινήσετε απο Notting Hill, να κάνετε βόλτα στο Hyde Park, να συνεχίσετε μέχρι το Παλάτι, να φτάσετε στο Bing Ben και τον Τάμεση και να συνεχίσετε παράλληλα με το ποτάμι μέχρι την Tower Bridge, με τις απαραίτητες στάσεις για ανάσες και φωτογραφίες. Στο Παρίσι μπορειτε να ξεκινήσετε απο το Marais, να πάτε στα νησάκια του Σηκουανα και να δείτε τη Notre Dame, να γυρίσετε το quarter latin και να δείτε τους κήπους του Λουξεμβούργου, να πάτε παραποταμίως μέχρι το Λούβρο και την Όπερα, να φτάσετε στη Madelene και την place de la Concorde, να ανεβειτε την Champs Élysées και να κόψετε αριστερά για να βγείτε στο ποτάμι και να φτάσετε μέχρι τον Πύργο του Άιφελ και το Trocadero περνοντας απο έναν όμορφο ποδηλατοδρομο δίπλα στο ποτάμι ανάμεσα απο τα δέντρα!

Και ως δια μαγείας, χωρίς καθόλου περπάτημα, έχετε πάρει σε ένα απόγευμα μια γερή δόση απο τις δυο αυτές όμορφες πρωτεύουσες!

Καλές βόλτες!

ΥΓ. Θα ήθελα να μου πείτε αν έχετε δοκιμάσει παρόμοια προγράμματα και σε ποιες πόλεις, και γιατί όχι, να προτείνετε διαδρομές τουριστικού ενδιαφέροντος!

Γιορτάζουμε τα 300 posts με video-ποδηλατο-βόλτα!

Τι κι αν πρέπει επιτέλους να γράψω το τελευταίο post για το Παρίσι, τι κι αν δε σας έχω μιλήσει ακόμα για το Bath που επισκέφτηκα το προηγούμενο Σαββατοκύριακο. Το post αυτό, αφού είναι αισίως το τριακοσιοστό σε 2 χρόνια και κάτι ύπαρξης αυτού του blog, έπρεπε να είναι κάτι ξεχωριστό. Έτσι, για να σας πω ένα μεγάλο ευχαριστώ που με τον τρόπο σας κάνετε αυτό το χώρο έναν ζωντανό οργανισμό!

Είπα λοιπόν να κάνω κάτι που το είχα στο μυαλό μου καιρό τώρα, αλλά δεν ήξερα πως να το πραγματοποιήσω. Σας έχω γράψει τόσες φορές για τα πάρκα και για τις βόλτες με το ποδήλατο, σας έχω δείξει κάποιες φωτογραφίες, αλλά ήθελα με κάποιο τρόπο να σας πάρω κυριολεκτικά μαζί μου σε μία από αυτές τις βόλτες. Και η προφανής απάντηση στο πως είναι με video!

Αφού λοιπόν για δεύτερο συνεχόμενο Σαββατοκύριακο ο καιρός μας έκανε τη χάρη και μας γέμισε ήλιο, είπα να το επιχειρήσω. Με λίγα απλά εργαλεία και αρκετή φαντασία στερέωσα μια μικρή φωτογραφική μηχανή στο τιμόνι του ποδηλάτου και έφυγα!

Μαγνητοσκόπησα ολόκληρη την βόλτα, περίπου μισή ώρα, αλλά έκοψα κάποια κομμάτια στα οποία όπως λέω και στο video η κάμερα κουνιόταν πολύ. Το τελικό βίντεο έχει διάρκεια 19 .32 λεπτά και αντί του φυσικού ήχου (ο οποίος δεν έλεγε και πολλά) έβαλα μουσική και αφήγηση (ω ναι!). Συγχωρέστε μου παρακαλώ ένα-δυο λεκτικά λαθάκια!

Καθίστε λοιπόν αναπαυτικά, βάλτε τα ακουστικά σας και απολαύστε αυτή τη virtual ποδηλατοβόλτα!



Ορίστε κι ένας χάρτης με τη διαδρομή, για να έχετε μια ιδέα.

View Larger Map

Πραγματικά ελπίζω να σας άρεσε αυτό που δοκίμασα και να πέτυχα να σας πάρω μαζί μου στη βόλτα μου, αλλά και να κατάφερα να σας μεταφέρω μια πολύ πιο ολοκληρωμένη εικόνα από το Hyde Park και το Kensington Gardens, ανάλογη αυτής που θα είχατε αν το γυρίζατε στην πραγματικότητα.

Τα ποδήλατα πλημμυρίζουν το Λονδίνο

Όπως και πέρσι, έτσι και φέτος, επ' ευκαιρία της Ευρωπαϊκής εβδομάδας μετακίνησης και της ημέρας χωρίς αυτοκίνητο, διοργανώθηκε το London Freewheel. Μεγάλοι δρόμοι, από το St. James's Park μέχρι την Tower Bridge έκλεισαν και πλημμύρισαν από ποδήλατα όλη τη μέρα. Κεντρικό σημείο συνάντησης και πάλι το St. James's Park και το Green Park.

Για περισσότερα σας παραπέμπω στο τελευταίο podcast. Εικόνες από το περσινό London Freewheel στο post από τότε.

Σας αφήνω με ένα μικρό clipάκι και φωτογραφίες!

Το βίντεο είναι χωρίς ήχο (μην απορήσετε που δεν ακούτε τίποτα) ενώ υπάρχει και στο youtube, αλλά σε λίγο χειρότερη ποιότητα, γι' αυτό προτίμησα το blip.tv.

Περνώντας μπροστά από το Buckingham Palace. Ευτυχώς αυτή τη φορά τα γιλέκα ήταν κίτρινα φωσφοριζέ.

Συμμετείχαν ποδηλάτες κάθε ηλικίας, μεγάλοι, παιδιά...

... γονείς με τα παιδιά τους (πάνω από 1 καμιά φορά, όπως η κυρία από κάτω).

Κάθε είδους ποδήλατα ή παραλλαγές...

Μεγάλη βοήθεια προσέφεραν οι εθελοντές και οι εθελόντριες!

Που και που υπήρχε κανένα μποτιλιαρισματάκι, μέχρι να μπούμε στην κύρια διαδρομή

Εν κινήσει (αμέ) προς το Buckingham Palace...

... και δίπλα στο ποτάμι.

Κράτα τα κοντομάνικα, δεν ξέρεις ποτέ!

Και το έλεγα στη Σοφία πριν κανα δυο εβδομάδες που έγραφε για τον καιρό και κλαιγόμαστε αμφότεροι, μην τα κρύψεις τα κοντομάνικα ακόμα, δεν ξέρεις, στην τελική μέσα από το φουτεράκι, μια χαρά. Τελικά ούτε φουτεράκι, ούτε μπουφανάκι, μόνο με κοντομάνικα κυκλοφορούμε εδώ και 2-3 μέρες! Τέτοιο γαλανό ουρανό και ήλιο είχαμε καιρό να δούμε. Σε αντίθεση με εσάς στην Ελλάδα που απ' ότι ακούω σας βρέχει, αλλά δε σας χάλασε!

Και βέβαια όταν έχουμε τέτοιο καιρό εδώ στα βόρεια, και μάλιστα πέφτει και Σαββατοκύριακο, χαράς Ευαγγέλια. Βάζεις αν μπορείς λίγο στην άκρη τις όποιες δουλειές - άλλωστε θα έρθουν και συννεφιασμένες/μουντές/βροχερές/κρύες μέρες, αυτό είναι το μόνο σίγουρο! - και κοιτάς να το ευχαριστηθείς.

Το Σάββατο λοιπόν, μόλις είδα πως ο καιρός θα είναι τέτοιος, μια και δυο, χωρίς να το πολυσκεφτώ, τσουπ στον σιδηροδρομικό σταθμό για εισιτήρια για έναν προορισμό που τον είχα βάλει στο μάτι από τότε που ήρθα. Μιάμιση ώρα αργότερα βρισκόμουνα στο γραφικό Bath. Θα σας τα πω μέσα στη βδομάδα αυτά.

Την Κυριακή το πρόγραμμα είχε ποδήλατο. Πολύ ποδήλατο! Πριν λίγο επέστρεψα από το London Freewheel 2008. Επ' ευκαιρία της Ευρωπαϊκής εβδομάδας μετακίνησης αλλά και της ημέρας χωρίς αυτοκίνητο που απ' όσο ξέρω εφαρμόζεται και στην Ελλάδα αύριο Δευτέρα, έκλεισαν κάποιοι κεντρικοί άξονες στο Λονδίνο και γέμισαν ποδήλατα, ενώ παράλληλα υπήρχαν κάποιες εκδηλώσεις σε κάποια πάρκα. Όσοι παρακολουθούν αυτό το blog καιρό θα ξέρουν πως συμμετείχα και πέρσι, στην πρώτη χρονιά του Freewheel, όπου είχα κάνει όλη τη διαδρομή, από το Hyde Park μέχρι την London Bridge και πίσω (συν τη διαδρομή μέχρι το σπίτι). Μπορείτε να διαβάσετε εκείνο το post και αν δείτε τις φωτογραφίες εδώ. Φέτος, αν και έλεγα πως απλά θα κατέβω στο κέντρο να ρίξω μια βόλτα, τελικά ξαναέκανα ολόκληρη τη διαδρομή, που αυτή τη φορά έφτανε μέχρι την Tower Bridge, ακόμα πιο πέρα δηλαδή, και τώρα που σας γράφω προσπαθώ να συνέλθω! Χε χε! Αυτό θα είναι ακόμα ένα post για μέσα στη βδομάδα, αφού κάπου κάπου έκανα και κάποιες στάσεις για φωτογραφίες αλλά και βίντεο!

Ελπίζω κι εσείς να περάσατε ένα ευχάριστο Σαββατοκύριακο, με τον έναν ή τον άλλον τρόπο, και να χαρήκατε τον φθινοπωρινό καιρό που μέρες τώρα επιζητούσατε απ' ό,τι διάβαζα! Σας παρακαλούμε, κρατήστε εκεί τα σύννεφα όσο μπορείτε!

Καλό απόγευμα και καλή εβδομάδα!


ΥΓ. Εκδηλώσεις απ' ό,τι διάβασα έγιναν και θα γίνουν και στην Αθήνα, με ποδηλατικό γύρο όπως βλέπω, αλλά και στη Θεσσαλονίκη. Δεν ξέρω πως προωθήθηκαν και τι συμμετοχή υπήρχε, εσείς θα μου πείτε.

Μικρά και σκόρπια

Δεν είναι άδικο να κάνει τόσο ωραίες ηλιόλουστες (αν και κρύες, στους 2 βαθμούς θα πέσει το βράδυ λέει) μέρες μεσοβδόμαδα, και το Σαββατοκύριακο να μας λέει για βροχές; Δηλαδή τι πράγμα είναι αυτό;! Ας ελπίσουμε οτι θα πέσουν έξω, δε θα είναι και η πρώτη φορά άλλωστε. Αν παραπονιέσται για την ΕΜΥ στην Ελλάδα, που να ξέρατε εδώ τι γίνεται... Αλλά δε φταίνε κι αυτοί, πως να προβλέψεις το απρόβλεπτο;

~

Μεγάλη επιτυχία είχε απ' ότι διάβασα η πανελλαδική ποδηλατοπορεία της Κυριακής! Σας παραπέμπω στα παρακάτω blogs για εντυπώσεις και φωτογραφίες:

laxanaki και Α.Γ.6 (Αθήνα)
thess.gr και Μεσόκοσμος (Θεσσαλονίκη)
Ποδηλατώντας (Χανιά, εδώ, εδώ κι εδώ για βίντεο)
Ταξιδεύοντας (Ηράκλειο Κρήτης).

Ίσως υπάρχουν κι άλλα από άλλες πόλεις που δεν υπεπεσαν στην αντίληψή μου. Αν ξέρετε αφήστε comment να το προσθέσω.

Ελπίζω σιγά σιγά να αλλάξουν κάποια πράγματα... Και νομίζω πως μπορούμε να ελπίζουμε όταν βλέπουμε τον κόσμο να σηκώνεται από τον καναπέ για να διεκδικήσει αυτό που αλλού είναι αυτονόητο!

~

Σήμερα διάβασα πως πλέον καθιερώνεται η επέκταση ωραρίου σε μετρό και ηλεκτρικό μέχρι τις 2 την Παρασκευή και το Σάββατο, αφού η πιλοτική εφαρμογή ολοκληρώθηκε και τα αποτελέσματα έδειξαν πως είχε λογική ένα τέτοιο μέτρο. Πολύ καλό νέο!

~

Τις προάλλες έκανα μια ταξινόμηση των φωτογραφιών στο flickr και το βρήκα πολύ διασκεδαστικό. Έβαλα της φωτογραφίες σε φακέλους, ανά είδος ή περιοχή. Δεν έχω πολλές ακόμη, γιατί το χρησιμοποιώ 1-2 μήνες, αλλά σκέφτομαι να περάσω αναδρομικά και μερικές από πιο παλιά. Όταν βρω πάλι χρόνο. Αν θέλετε να τις δείτε --> www.flickr.com/photos/gkriniaris/collections.

~

Έψαχνα πως να κάνω synchronization κάποιους φακέλους στο flashάκι με φακέλους στο PC, γιατί όταν μαζεύονται πολλά αρχεία δε θυμάμαι ποια έχω περάσει και ποια όχι. Βρήκα το allway sync και το δοκίμασα σήμερα, πολύ γρήγορο, απλό και πρακτικό το βρήκα, και κυρίως δωρεάν. Για όσους δεν ξέρουν, syncrhonization συγκρίνει δυο φακέλους οπουδήποτε επιλέξεις (πχ στο usb και στο pc σου) και να βλέπει τι έχει αλλάξει, αν έχεις προσθέσει σε κάποιο νέα αρχεία που δεν υπάρχουν στον άλλον, αν έχεις αλλάξει κάτι σε ένα αρχείο που δεν έχει αλλαχτεί στο αντίστοιχο στον άλλον φάκελο κλπ. Πολύ βολικό αν χρησιμοποιείς memory stick ή εξωτερικό σκληρό για μεταφορά αρχείων ή για να δουλεύεις σε περισσότερους του ενός υπολογιστές.

~

Η Liverpool πέρασε την Arsenal με μια 4άρα, ο Torres σκόραρε ένα πολύ ωραίο γκολ, και τώρα παίζει με Chelsea στα ημιτελικά!!! Αυτά βέβαια μάλλον τα ξέρετε!


Καλό βράδυ!

Πανελλαδική ποδηλατοπορεία - Κυριακή 6 Απριλίου

Καλημέρα!

Πω πω, καιρό είχα να το κάνω αυτό! Επειδή ο ήλιος ήταν δυνατός και με "έκαιγε" όταν καθόμουν στο pc αναγκάστηκα να κλείσω την κουρστίνα!!! Ε ρε που φτάσαμε! Αυτές τις μέρες πάντως ο καιρός θυμίζει άνοιξη. Αφού για να καταλάβετε δυο μέρες τώρα δε βάζω το χοντρό μπουφάν, αλλά ένα λεπτότερο (καλά, όχι και καλοκαιρινό, απλά λεπτότερο). Συγκλονιστικά! Η χαρά δεν ξέρω πόσο θα κρατήσει βέβαια, γιατί ήδη βλέπω οτι το Σαββατοκύριακο και την ερχόμενη εβδομάδα θα ξαναπέσει κάτω από τους 10 και ίσως έχουμε βροχές. Δε βαριέσαι...

Λοιπόν, στο θέμα μας. Μπορεί να είμαι λίγο μακριά, αλλά νομίζω καλό είναι να ενημερωθείτε γι' αυτό...
Αντιγράφω από το www.podilates.gr.

ΠΑΝΕΛΛΑΔΙΚΗ ΠΟΔΗΛΑΤΟΠΟΡΕΙΑ ΔΙΑΜΑΡΤΥΡΙΑΣ

• Επειδή η κατάσταση με τα αυτοκίνητα σε όλη την Ελλάδα δεν πάει άλλο
• Επειδή δεν παζαρεύουμε ούτε τη ζωή μας ούτε την ποιότητα ζωής μας
• Επειδή απλά αγαπάμε το ποδήλατο και τον ποδηλατικό τρόπο ζωής
• Επειδή βαρεθήκαμε να ακούμε όλο σχέδια και κούφιες υποσχέσεις

Αποφασίσαμε να βγούμε στους δρόμους και να διεκδικήσουμε το αυτονόητο: το δικαίωμά μας στην ποιότητα ζωής, στην υγεία, στην ελευθερία, στην ασφαλή μετακίνηση, στην καθαρή ατμόσφαιρα, στην αξιοπρέπεια.

ΤΑ ΠΟΔΗΛΑΤΑ ΞΕΣΗΚΩΝΟΝΤΑΙ!

Τοπικές ομάδες και κινήματα ποδηλατών από όλη τη χώρα οργανώνουν Πανελλαδική Ποδηλατοπορεία διαμαρτυρίας την Κυριακή 6 Απριλίου στις 12 το μεσημέρι με αίτημα τη ένταξη του ποδηλάτου στις ελληνικές πόλεις.

Τα ποδήλατα θα κατέβουν στους δρόμους ταυτόχρονα σε Δράμα, Θεσσαλονίκη, Ιωάννινα, Βέροια, Λάρισα, Καρδίτσα, Βόλο, Καμένα Βούρλα, Μυτιλήνη, Καρπενήσι, Χίο, Πάτρα, Κόρινθο, Αθήνα, Πόρτο Ράφτη, Καλαμάτα, Χανιά, Ρέθυμνο, Ηράκλειο, Σπάρτη, Κομοτηνή, Ζάκυνθο, Βέροια, Νέα Μάκρη ... και σε κάθε πόλη και χωριό της Ελλάδας που αγαπάει το ποδήλατο. Λεπτομέρειες για τα αιτήματα των ποδηλατών και πληροφορίες για τα σημεία συνάντησης σε κάθε πόλη www.podilates.gr.

Αν τώρα θέλετε να διαβάσετε περισσότερα για τους λόγους που γίνεται αυτή η κινητοποίηση πατήστε εδώ.

Εύχομαι το εγχείρημα να βρει ανταπόκριση, όπως έχει ξαναγίνει στο παρελθόν, τουλάχιστον στην Αθήνα απ' όσο ξέρω. Αν κάποιος από εσάς συμμετέχει, θα περιμένω να διαβάσω λεπτομέρειες.

Watch out, the bikes are coming

Ανοίγοντας τις κουρτίνες το πρωί δε θα μπορούσα να περιμένω κάτι πιο ενθαρρυντικό. Καθαρός ουρανός, ήλιος και σχετική ζέστη, με έπεισαν να πάρω το ποδήλατο και να απολαύσω τη γιορτή που οργανωνόταν από καιρό με αφορμή την ευρωπαϊκή ημέρα χωρίς αυτοκίνητο, το London Freewheel.

Αν και πιο γρήγορα θα έφτανα αν πήγαινα κατ’ ευθείαν στην καρδιά της γιορτής, στο St James Park, όπου θα γινόταν το Freewheel Festival και θα ξεκινούσε η διαδρομή για τα ποδήλατα, προτίμησα να κατευθυνθώ το σημείο συνάντησης των ποδηλατών από την ευρύτερη περιοχή, η οποία ήταν το Ravenscourt Park, παρ’ όλο που αυτό θα σήμαινε αρκετά μεγαλύτερη διαδρομή, και έπρεπε να κρατήσω δυνάμεις για το κυρίως πιάτο. Ήθελα όμως να ζήσω ολόκληρη την εμπειρία, και πώς να τη ζήσεις καλύτερα από να τη μοιραστείς με άλλους!
Φτάνοντας στο πάρκο δεν ήταν δύσκολο να βρεις που ήταν μαζεμένοι οι ποδηλάτες. Από μεγάφωνα ακουγόταν μουσική (Green Day – When September Ends, επίκαιρο…) και εθελοντές έδιναν οδηγίες σε δεκάδες ποδηλάτες, οι οποίοι έκαναν τις τελευταίες ετοιμασίες φορώντας το κόκκινο γιλέκο, σήμα κατατεθέν της ημέρας.

Ανά διαστήματα οι ποδηλάτες αναχωρούσαν κατά κύματα για το κεντρικό Λονδίνο, και σ’ ένα γκρουπ κόλλησα κι εγώ. Αν και η διαδρομή ήταν άγνωστη, ήταν πολύ δύσκολο να χαθείς ακόμα κι αν πήγαινες μόνος σου, με ταμπέλες και εθελοντές σε κάθε γωνία να σου δείχνουν το δρόμο. Σε γενικές γραμμές μας πήγαν από εύκολους δρόμους, αν και παραδόξως επέλεξαν να μας ανεβάσουν από την ανηφόρα του Holland Park προς το Notting Hill, μια ανηφόρα σχετικά μεγάλης κλίσης (κι ας μη φαίνεται στη φωτογραφία) και μεγάλης διάρκειας, όπου κάποιοι (γκουχ γκουχ) τα ψιλοφτύσαμε και κρύος ιδρώτας μας έλουσε στη σκέψη ότι ακόμα δεν είχαμε φτάσει στην αρχή της διαδρομής. Μόλις ίσιωσε ο δρόμος ήρθαμε στα ίσια μας. Εν τω μεταξύ από παντού εμφανίζονταν κι άλλοι ποδηλάτες και τα γκρουπς γίνονταν όλο και πιο μαζικά.
Περνώντας μέσα από το Hyde Park, με το αεράκι να δυναμώνει αλλά να είναι παραπάνω από ευπρόσδεκτο, συνέβη το απροσδόκητο. Αυτό που περιμένεις να σου συμβεί κάθε άλλη φορά, αλλά όχι τώρα! Όχι τώρα που η πόλη είναι αφιερωμένη σε σένα και το ποδήλατό σου, όχι τώρα που όλοι περνάνε από δίπλα σου χτυπώντας κουδουνάκια μεσ’ την τρελή χαρά! Ναι. Με έπιασε λάστιχο! Μετά από δυο αποτυχημένες προσπάθειες να το φουσκώσω (πάντα βρίσκεις μια τρόμπα διαθέσιμη σε τέτοιο πλήθος ποδηλάτων), αποφάσισε ότι το πλήγμα ήταν βαρύ και ήθελε άμεση επιδιόρθωση. Τα τελευταία εκατοντάδες μέτρα από το Hyde Park μέχρι το Festival ήταν πολύ μίζερα, αφού ο μόνος που περπατούσε ήμουν εγώ και οι εθελοντές! Πίστεψε με, δεν ήθελες να μου δώσεις αφορμή εκείνη την ώρα, λίγο ήθελα και θα έσκαγα! Από όλες τις μέρες, σήμερα; ΤΩΡΑ;

Είχα φτάσει ήδη στο Buckingham Palace, δίπλα στο πάρκο που γινόταν το Festival. Ξαφνιάστηκα με το πλήθος του κόσμου. Όλοι οι δρόμοι μπροστά από το παλάτι ήταν γεμάτοι και εθελοντές εκτελούσαν χρέη τροχονόμων ρυθμίζονταν τα διαφορετικά ρεύματα και κατευθύνσεις των «ορδών». Ποδήλατα με διαφορετικά διακριτικά, σημαιούλες ή σηματάκια, που υποδήλωναν την γειτονιά τους, νέοι, μεσήλικες, γονείς με παιδιά, ηλικιωμένοι, όλοι έπαιρναν μέρος σ’ αυτή τη γιορτή.

Στα γρήγορα κατάστρωσα ένα σχέδιο, το οποίο περιελάμβανε αρκετό ποδαρόδρομο ανάμεσα σε χαρωπούς ποδηλάτες κάθε ηλικίας, μέχρι το κοντινότερο ποδηλατάδικο, που ήταν κάτω από την πλατεία Trafalgar, όχι πολύ μακριά από εκεί που βρισκόμουνα. Για καλή μου όμως τύχη, φτάνοντας στο Festival είδα ότι είχε παράρτημα μια αλυσίδα ποδηλατάδικων, η οποία έκανε επιδιορθώσεις, οπότε στήθηκα στην ουρά περιχαρής. Μια ώρα μετά ήμουν επιτέλους πάλι πάνω κι όχι δίπλα στο ποδήλατο. Με τη διάθεσή μου σαφώς βελτιωμένη, περιηγήθηκα λίγο στο χώρο του Φεστιβάλ. Για αρχή ένα μεγάλο, πολύ μεγάλο parking ποδηλάτων. Περίπτερα των χορηγών, παιχνίδια σχετικά με την ποδηλασία βεβαίως, επίδειξη δεξιοτεχνίας σε BMX, μουσική, παγωτά, πικ νικ area με σάντουιτς που μοιράζονταν (μιας κι ο κύριος χορηγός της εκδήλωσης ήταν η Hovis, εταιρεία ψωμιού τοστ, σαν τον Καραμολέγκο και τον Κατσέλη ένα πράγμα) και κόσμος, πολύς κόσμος.

Δεν κάθισα πολύ, ήθελα να κάνω τη διαδρομή που είχε σχεδιαστεί, κι έτσι άφησα το ποτάμι με τα ποδήλατα να με παρασύρει. Watch out, the bikes are coming!

Ο κόσμος ήταν τόσος που σε 2-3 κομβικά σημεία-διασταυρώσεις, παρά την απουσία αυτοκινήτων, δημιουργούταν στην κυριολεξία μποτιλιάρισμα. Βέβαια εκεί που άλλοτε θα χωρούσαν 10 αυτοκίνητα σε σειρά των 2, χωρούσαν 100 ποδήλατα…

Απόλαυσα ιδιαίτερα την διαδρομή από τη βόρεια όχθη του ποταμού, από το Big Ben μέχρι την London Bridge, που δεν είχα ξανακάνει ούτε καν με τα πόδια, κυρίως γιατί συνήθως προτιμώ την νότια πλευρά. Που και που έκανα και μερικές στάσεις για να βγάλω φωτογραφίες, θέλοντας να αποτυπώσω αφ’ ενός το πλήθος των ποδηλάτων και αφ’ εταίρου την ποικιλία ανθρώπων και ποδηλάτων που έπαιρναν μέρος. Και τα δύο στοιχεία ήταν εκπληκτικά, αποδεικνύοντας την επιτυχία της διοργάνωσης.

Γυρνώντας σπίτι μερικές ώρες αργότερα ένιωθα αρκετά πιο καταβεβλημένος από κάθε άλλη φορά, μιας και ξεπέρασα της προσδοκίες μου και ολοκλήρωσα τη διαδρομή, γυρνώντας σπίτι με το ποδήλατο, μη μπαίνοντας στον πειρασμό να το κλειδώσω κάπου και να γυρίσω λεωφορείο! Ήμουν όμως γεμάτος εικόνες και αναμνήσεις που δε θα είχα αν καθόμουν σπίτι ή αν πήγαινα για καφέ (ή μάλλον μπύρα), κι αυτό από μόνο του έφτανε για να πω ότι το άξιζε!

22/9 Ευρωπαϊκή ημέρα χωρίς αυτοκίνητο - London Freewheel

Από τη Σοφία και τη Δανάη διάβασα οτι το Σάββατο 22/9 είναι η ευρωπαϊκή ημέρα χωρίς αυτοκίνητο. Ξέρετε, αυτή η μέρα στην οποία λέμε «ας μην πάρουμε το αμάξι, μέρα που είναι». Τιμής ένεκεν ένα πράγμα. Γιατί ούτε λόγος να αλλάξουμε μυαλά, έτσι;

Αλλάζω διάθεση γιατί θα ξεφύγω από το θέμα μου και συνεχίζω. Την Κυριακή λοιπόν, προφανώς λόγω της συγκυρίας αυτής, στο Λονδίνο θα διοργανωθεί το London Freewheel, για το οποίο είχα δει αφίσσες από τον Ιούνιο παρακαλώ σε πολλά λεωφορεία. Κατά το event αυτό θα κλείσουν για τα αυτοκίνητα μεγάλοι δρόμοι της πόλης και θα δημιουργηθεί μια διαδρομή 14 χιλιομέτρων από το St James Park (εκεί που είναι το παλάτι) μέχρι την London Bridge, κατά μήκος του ποταμού από τη βόρεια πλευρά, στην οποία οι κάτοκοι του Λονδίνου θα μπορούν να κυκλοφορήσουν άνετα με το ποδήλατό τους. Παράλληλα στο St James Park θα διοργανωθεί το Freewheel Festival με διάφορες εκδηλώσεις και happenings με κεντρικό θέμα φυσικά το ποδήλατο.

Οι διοργανωτές έχουν πολύ έξυπνα προωθήσει το event κι έτσι μέχρι τώρα έχουν δηλώσει συμμετοχή (χωρίς να είναι απαραίτητο βέβαια, απλά για να προ-εκτιμήσουν τη συμμετοχή φαντάζομαι) – κρατηθείτε – περίπου από 38.000 ποδηλάτες!

Ανάλογα με την περιοχή προέλευσης (Βόρειο, Νότιο, Δυτικό, Ανατολικό ή Κεντρικό Λονδίνο) οι «ορδές» των ποδηλατών υποτίθεται οτι θα ανήκουν σε διαφορετικά γκρουπς, με διαφορετικά χρώμματα, ενώ έχουν οριστεί σημεία προ-συνάντησης σε διάφορα πάρκα ανά περιοχή για να οδεύσουν όλοι μαζί προς το κέντρο. Έλα, μη με κοιτάς τώρα με ειρωνικό υφάκι, χαβαλές να γίνεται!

Μάλλον θα πάω, για να απαντήσω και στη Σοφία. Το περίμενα εδώ και καιρό. Όχι οτι περίμενα αυτή τη μέρα για να χρησιμοποιήσω το ποδήλατο για να μετακινηθώ αλλά και να κάνω τη βόλτα μου, το έχετε καταλάβει. Προσωπικά βρίσκω αρκετά ασφαλές το ποδήλατο στο Λονδίνο (όταν παίρνεις βέβαια τα απαραίτητα μέτρα ασφαλείας και είσαι αρκούντως προσεκτικός) αλλά και βολικό για μετακινήσεις μιας ορισμένης εμβέλειας. Θα σας πω μόνο πως χωρίς να τρέχω (για την ακρίβεια οι περισσότεροι ποδηλάτες με προσπερνάνε... Γκουχ γκουχ), διαδρομές κάτω των 45 λεπτών πολλές φορές τις κάνω γρηγορότερα από το αντίστοιχο λεωφορείο, δεδομένου οτι το λεωφορείο δεν ακολουθεί πάντα την συντομότερη διαδρομή, κάνει στάσεις και κολάει στην κίνηση. Δε λέω οτι είναι εύκολο παντού και πάντα, αλλά ούτε ιδιαίτερα δύσκολο αφού τις περισσότερες φορές κινείσαι σε δρόμους χαμηλής κυκλοφορίας (και υπάρχουν πολλοί τέτοιοι δρόμοι εδώ), ή σε μεγαλύτερους δρόμους είσαι δίπλα στο πεζοδρόμιο, σε διαγραμμισμένη λωρίδα, αφού δεν επιτρέπεται το παρκάρισμα αυτοκινήτων.

Τέλος πάντων, μακρυγόρησα πάλι.

Ένα θέμα απομένει μόνο για την Κυριακή. Ο καιρός. Κι αυτό γιατί εδώ και δυο μέρες θυμήθηκε ο καιρός οτι έχει έρθει φθινόπωρο και γκρι σύννεφα μας έχουν σκεπάσει. Διάβασα πως το Σαββατοκύριακο θα έχει sunny spells, οπότε αναθάρρησα. Αλλά βέβαια επειδή οι μετεωρολόγοι δε μας τα λεν καλά εδώ στο Νησί, θα περιμένω να δω τον ουρανό την Κυριακή ρωί για αποφασίσω. Ίσως αν με συνεπάρει η συλλογική διάθεση να κατέβω ακόμα και παρά την προοπτική του ψιλόβροχου, αλλά ας μην προτρέχουμε, καλή η βροχή, αλλά όταν είσαι κάτω από την ομπρέλλα σου φορώντας αδιάβροχο, έτσι;

Καλό Σαββατοκύριακο σε όλους!

ΥΓ. Οι ποδηλάτες δίνουν το μήνυμά τους για την ημέρα.

Βόλτα μετά την καταιγίδα

Ευτυχώς η χτεσινή καταιγίδα κράτησε μόλις (!) τρεις ώρες, με αμείωτη ένταση να σημειώσω, αλλά μετά ο – τρελός Αγγλικός – καιρός μας επιφύλασσε μια ευχάριστη έκπληξη. Μια λιακάδα όλοι δική μας! Ο συνδυασμός ήταν πολύ αναζωογονητικός. Παρασκευή μεσημέρι, το απόγευμα ελεύθερο, διάθεση ανεβασμένη λόγω του επερχόμενου Σαββατοκύριακού και μια λιακάδα αντί μιας πρωινής μουντάδας και ενός αδυσώπητου κατακλυσμού. Είναι αυτές συγκυρίες για να τις αφήσεις να πάνε στράφι; Όχι βέβαια!

Αρχικά λοιπόν αναπροσαρμόσαμε το ραντεβού για lunch, το οποίο προσωρινά είχε αναβληθεί μέχρι νεωτέρας, και ξεχυθήκαμε να προϋπαντήσουμε το ΠΣΚ!

Υπέρμετρα ενθουσιασμένος, και ξέροντας ότι ρισκάρω να γίνω παπί, αφού όπως είπαμε ο καιρός εδώ είναι απρόβλεπτος, αποφάσισα να μετακινηθώ με το ποδήλατο, ώστε να εκτονωθώ στο έπακρο και να βγάλω την κούραση μιας ολόκληρης εβδομάδας. Wanna join me;

Στο Λονδίνο υπάρχουν αρκετές διαδρομές που μπορείς να κάνεις με το ποδήλατο, είτε μέσω αποκλειστικά ποδηλατοδρόμων, είτε μέσω δρόμων με χαμηλή κυκλοφορία. Υπάρχουν ειδικοί χάρτες που δείχνουν αυτές τις διαδρομές, ή μπορείς απλά να συμβουλευτείς το tfl.gov.uk, που είναι υπόδειγμα site συγκοινωνιακού οργανισμού… Υπόδειγμα!

Ο προορισμός μου ήταν η περιοχή Southbank, δηλαδή η νότια πλευρά του Τάμεση, ανάμεσα στο σταθμό Waterloo και Westminster, ή διαφορετικά εκεί που είναι το London Eye. Είναι από τα πιο ωραία μέρη για βόλτα, με πεζόδρομο, μαγαζιά, εστιατόρια, εκθέσεις, events κλπ.

Επέλεξα την πιο ασφαλή, ευχάριστη και σύντομη διαδρομή, που περνάει μέσα από τα πάρκα καθώς και από πολλά κεντρικά σημεία και αξιοθέατα της πόλης.

Μπήκα στο Hyde Park από την Lancaster Gate και ακολούθησα τον δρόμο που το διασχίζει μέχρι να φτάσω στη λίμνη Serpentine (χάρτης@maps.google). Εκεί βρήκα τους πρώτους τολμηρούς που βγήκαν για βόλτα μετά την καταιγίδα, και όπως βλέπετε ο καιρός τους δικαίωσε. Τίποτα δε θύμιζε τι συνέβαινε πριν μια ώρα. Ίσως μόνο κάποια - άσπρα - σύννεφα και οι μικρές λιμνούλες σε μερικά σημεία του πάρκου ή στο χώμα στη λωρίδα για την ιππασία (ναι, έχει κι απ’ αυτήν!).

Πήρα τον Serpentine Rd, δίπλα από τη λίμνη, που είναι ένας δρόμος για ποδήλατα, skaters, skateboarders, joggers ή απλά για βόλτα...

και έφτασα στο Hyde Park corner, την νοτιοανατολική γωνία του πάρκου που το ενώνει με το St. James’s park και το Green park.

Δυστυχώς, αντίθετα με το Hyde Park, τα δυο αυτά πάρκα δεν έχουν δρόμους που να επιτρέπεται το ποδήλατο παρά μόνο περιμετρικά, αλλά κι αυτό μια χαρά βολεύει. Έτσι κατέβηκα την Constitution Hill, έχοντας αριστερά μου το Green park, και έφτασα στο Buckingham Palace, που βρίσκεται στην αρχή του St. James’s park. Είναι ένα σημείο που όποια μέρα του χρόνου, όποια στιγμή της ημέρας και να περάσω, θα έχει σίγουρα τουρίστες! Αφού έκανα την καθιερωμένη στάση για φωτογραφίες, πήρα τον The Mall, που είναι ένας μεγάλος δρόμος με κόκκινη άσφαλτο, όπως όλοι οι δρόμοι γύρω από το παλάτι, και ενώνει το Buckingham palace με την Trafalgar square.

(Photo: wikipedia)

Δεν χρειάστηκε να φτάσω μέχρι εκεί, αφού έστριψα στον Horse Guards Rd, που όπως λέει και το όνομά του περνάει μπροστά από το Horse Guards και το Horse Guards Parade, το οποίο φυλάσσεται από μέλη του ιππικού (άλλη μια τουριστική attraction).

Φτάνοντας στο τέλος του πάρκου πλέον και στρίβοντας προς το ποτάμι, να’ σου το Big Ben να υψώνεται, δείχνοντας μου ότι η ώρα του ραντεβού πλησιάζει.

Ευτυχώς ήμουν κοντά. Μια στάση για μια γρήγορη φωτογραφία της Πλατείας Κοινοβουλίου και του Αβαείου του Westminster, και διασχίζω την Westminster bridge για να βρεθώ στη νότια πλευρά του ποταμού.

Δε μπορούσα να μην ρίξω μια ματιά στην πόλη που απλωνόταν μπροστά μου, και βεβαίως στο London Eye που ξεχωρίζει.

Είχα σχεδόν φτάσει. Κατέβηκα τα σκαλιά με το ποδήλατο παραμάσχαλα (που λέει ο λόγος) και περπάτησα στον πεζόδρομο που ήταν γεμάτος κόσμο. Εκεί βρίσκεται το Aquarium, μια μόνιμη έκθεση με γλυπτά και σχέδια του Salvador Dali και προσφάτως αφιχθείσα μια έκθεση με κεντρικό θέμα το Star Wars.

Είχα φτάσει. Και η όρεξη είχε ανοίξει για τα καλά, να’ ναι καλά το ποδήλατο. Αφού χτυπήσαμε μερικά noodles με θέα το ποτάμι, είπαμε να επισκεφτούμε την έκθεση του Dali.

Ήταν αρκετά αξιόλογη, είδαμε μερικά από τα γνωστά του γλυπτά, όπως το Space Elephant, το Horse saddled with time, το Nobility of time και το Cabinet Anthropomorphique, καθώς και κάποια σχέδιά του, αλλά όχι πίνακες δυστυχώς (οι φωτογραφίες είναι από διάφορα sites). Απ’ όσο ξέρω υπάρχει κι άλλη μια έκθεση για τον Dali, στο Tate Modern Museum, την οποία σκοπεύω να επισκεφτώ.

Βγαίνοντας μιάμιση ώρα αργότερα το τοπίο δεν ήταν τόσο φιλικό, το αντίθετο θα έλεγα θα έλεγα.

Σκηνές βγαλμένες από ταινία φυσικής καταστροφής, με εμένα να κάνω ποδήλατο στο κέντρο μιας θεομηνίας βρεγμένος από την κορυφή ως τα νύχια, μου ήρθαν αμέσως στο μυαλό.

Αλλά ευτυχώς στο βάθος έβλεπα γαλάζιο, οπότε αναπτερώθηκαν οι ελπίδες μου ότι μπορεί και να τη βγάλω… όχι καθαρή, αλλά στεγνή! Πριν φύγω όμως φρόντισα να κανονίσω για το βράδυ σινεμά, και έτσι λίγες ώρες αργότερα έβλεπα το Harry Potter and the Order of Phoenix. Ωραία ταινία, σε στυλ παρόμοιο με τις προηγούμενες. Αν είστε fan θα σας αρέσει (και χειρότερη να ήταν, πάλι θα σας άρεσε), αν πάλι όχι, θα περάσετε ένα ευχάριστο βράδυ.

Γυρνώντας σπίτι κάτι ουρές έξω από τα βιβλιοπωλεία μου θύμισαν ότι χτες τα μεσάνυχτα έβγαινε σε κυκλοφορία το 7^ο βιβλίο του Harry Potter. Δεκάδες φανατικοί σχημάτιζαν ουρά έξω από τα Waterstones και τα Books etc., (σχετικό video από sky news, γιατί εμείς εδώ κάνουμε ρεπορτάζ!) και περίμεναν καρτερικά, οι περισσότεροι καθισμένοι κάτω σε πηγαδάκια με μια μπυρίτσα στο χέρι. Χαβαλές να γίνεται!

Επίλογος. Μπορεί να μην είναι ένα καλοκαίρι όπως όλα τα άλλα που έχω ζήσει, αλλά αυτό το διαφορετικό εμένα με μαγεύει. Θες επειδή είναι η πρώτη μου χρονιά; Θες επειδή αν και γκρινιάρης είμαι αισιόδοξος (οξύμωρο; Δε νομίζω); Θες επειδή όταν βρέχει το πρωί, εκτιμάς πολύ περισσότερο την απογευματινή λιακάδα παρά αν λιώνεις όλη τη μέρα δίπλα από έναν ανεμιστήρα; Θες επειδή αν και είμαι μήνες εδώ δε χορταίνω να βλέπω ξανά και ξανά τα αξιοθέατα και κάνω σαν χαζοτουρίστας; Θες επειδή η to do list αντί να μικραίνει, μεγαλώνει (να δω πότε θα τα δω όλα αυτά!); Δε λέω ότι δε μου αρέσει το ελληνικό καλοκαίρι. Κάθε άλλο, το λατρεύω. Ήλιος, αμμουδιά, πλατσουρίσματα στη θάλασσα, βολτούλες σε γραφικά σοκάκια, ψαράκι και ουζάκι στην ταβερνούλα… Όνειρο! Από τη στιγμή όμως που μου έτυχε να ζήσω κάτι διαφορετικό, έστω κι αν αυτό περιλαμβάνει μαζί με όλα τα άλλα κι έναν αλλοπρόσαλλο καιρό που θυμίζει άλλοτε άνοιξη, άλλοτε καλοκαίρι και άλλοτε φθινόπωρο, θα το ζήσω όσο πάει, όλο το πακέτο, γιατί στην τελική, this is London!

Οπότε προς το παρόν θα αρκεστώ να διαβάζω για τις δικές σας περιηγήσεις, να ιδρώνω με τους καύσωνές σας και να δροσίζομαι με τις βουτιές σας! Όπου κι αν είστε, enjoy yourselves!

Καλό Σαββατοκύριακο!

Googling the paradox: Ποδήλατο+Αθήνα

Άρχισε ως ένα ολιγόλεπτο διάλειμμα από το διάβασμα και μετά από δυο ώρες παραδέχτηκα ότι το παράκανα! Αυτή η περιέργειά μου τα φταίει όλα.

Όταν googlαρα τις λέξεις «Ποδήλατο πόλη» και «Ποδήλατο Αθήνα» μου φαινόταν σαν ένα αρκετά παράδοξος συνδυασμός, δυο λέξεις που φάνταζαν παράταιρες. Και ήμουν προετοιμασμένος για την πλήρη απογοήτευση.

Τελικά βρέθηκα μπροστά σε αρκετά και ενδιαφέροντα πράγματα. Αλλά κυρίως διαπίστωσα ότι δεν είμαι ούτε ο μόνος ούτε ο πρώτος που σκέφτηκε να το δοκιμάσει. Με μεγάλη μου χαρά διάβασα για ανθρώπους οι οποίοι στις αντίξοες συνθήκες της πόλης παίρνουν το ποδήλατό τους για βόλτα και γνωρίζουν μια άλλη, άγνωστη σε μας πλευρά της. Άλλοι το χρησιμοποιούν και καθημερινά για να πάνε στις δουλειές τους. Ενώ κάποιοι έχουν οργανωθεί, προωθώντας αιτήματα για πιο ασφαλή και εύκολη χρήση του ποδηλάτου στην πόλη, θέσπιση νόμων, επιδοτήσεων και διευκολύνσεων αντίστοιχων των υπολοίπων χωρών της Ευρώπης αλλά και οργανώνοντας ποδηλατοδρομίες.

Εμένα όλα αυτά μου φάνηκαν πολύ ελπιδοφόρα. Γιατί καλά είναι να σε πιάνει το παράπονο και να λες «κρίμα που στη χώρα μου δε συμβαίνουν αυτά που βλέπω εδώ», αλλά το ξέρουμε όλοι ότι πολύ εύκολα αμέσως μετά θα πεις «δε βαριέσαι…». Ο σκοπός είναι να μην το πεις. Να το παλέψεις και να δοκιμάσεις να αλλάξεις. Και μαζί με σένα κι ο κόσμος γύρω σου.

Δεν ξέρω τι να πρωτογράψω από αυτά που διάβασα, γι’ αυτό θα τα παραθέσω λίγο σύντομα και λίγο σκόρπια. Συγχωρέστε με!

Κατ’ αρχάς γνώρισα τους Ποδηλάτες και τους Φίλους του ποδηλάτου. Από τα πρώτα αποτελέσματα της αναζήτησής μου, και με αρκετά χρήσιμα πράγματα για κάποιον που θέλει να μπει στον κόσμο αυτόν. Εκτός από βόλτες με ποδήλατα, προτείνουν διαδρομές, δίνουν συμβουλές, λύνουν απορίες. Αλλά και διεκδικούν αυτά που αλλού είναι αυτονόητα.

Πριν λίγο καιρό, όταν είχα πρωτοαρχίσει τις βόλτες με το ποδήλατο εδώ, είπα στον εαυτό μου ότι όταν επιστρέψω με το καλό θα προσπαθήσω να κάνω το κέφι μου με το ποδήλατο, γνωρίζοντας όμως τις δυσκολίες. Και μια από τις βασικές, αλλά και από αυτές που διορθώνονται, ήταν η έλλειψη υποδομών. Μάλιστα, σε μια έκρηξη ενθουσιασμού και αισιοδοξίας είπα σε κάποιον φίλο ότι θα έγραφα επιστολή προς το Υπουργείο Μεταφορών ή τον Δήμο σχετικά με το θέμα. Δε χρειάστηκε, γιατί κάποιοι με πρόλαβαν και το έχουν κάνει ήδη πιο οργανωμένα. Παραθέτω μερικά αποσπάσματα:

Αθήνα
29-3-2007
ΠΟΔΗΛΑΤ-ΙΣΣ-ΕΣ
ΦΙΛΟΙ ΤΟΥ ΠΟΔΗΛΑΤΟΥ,
Επταχάλκου 3 ,
118 51 Αθήνα

ΠΡΟΣ: - Τον Δήμαρχο Αθήνας, κ. Νικήτα Κακλαμάνη,
- Δημοτικό Συμβούλιο
[...]

ΥΠΟΜΝΗΜΑ ΓΙΑ ΤΗΝ ΠΡΟΩΘΗΣΗ ΚΑΙ ΧΡΗΣΗ ΤΟΥ ΠΟΔΗΛΑΤΟΥ ΣΤΗΝ ΠΟΛΗ ΤΗΣ ΑΘΗΝΑ

Τα τελευταία χρόνια παρατηρείται μια αισθητή αύξηση των Ποδηλατών της Αθήνας. Πρόκειται για ανθρώπους που αποφάσισαν να εγκαταλείψουν τις εύκολες λύσεις για τις αστικές τους μετακινήσεις και να στραφούν σε ένα πιο ορθό μέσο με γνώμονα το οικολογικό και κοινωνικό τους καθήκον. Δυστυχώς οι συνθήκες που συνάντησαν στους δρόμους της πόλης μας είναι ιδιαίτερα αντίξοες λόγω της έλλειψης υποδομών και σχετικής παιδείας των οδηγών των αυτοκινήτων και των μοτοσικλετών. Δυστυχώς μέχρι σήμερα οι ιθύνοντες αδυνατούν να πιάσουν τον παλμό του αυτού του νέου και δυναμικού ρεύματος και εμμένουν σε έναν κακώς νοούμενο συντηρητισμό που καταδικάζει την πόλη μας στη διατήρησης του σημερινού καθεστώτος σε ότι αφορά τις μετακινήσεις, τη ρύπανση και την αισθητική.
[...]

Προτάσεις

Η πραγματική συνειδητοποίηση της προβληματικής κατάστασης που επικρατεί στην Αθήνα πρέπει να οδηγήσει στην άμεση εφαρμογή ενός προγράμματος που θα εξασφαλίζει την ευρύτατη ένταξη του Ποδηλάτου ως καθημερινού τρόπου μεταφοράς των πολιτών στη πόλη, που μαζί με τα Μέσα Μαζικής Μεταφοράς αποτελούν τη μοναδική διέξοδο για την απεξάρτηση και την μείωση της χρήσης του ΙΧ. Σ’ αυτό το πλαίσιο προτείνουμε:

1. Δίκτυο ποδηλατοδρόμων. Την άμεση υλοποίηση ενός κεντρικού δικτύου ποδηλατοδρόμων που θα διατρέχουν όλη τη πόλη σε διάφορες κατευθύνσεις. Υπενθυμίζουμε ότι έχει εκπονηθεί σχετική μελέτη από το ΕΜΠ. Η δημιουργία αυτού του δικτύου μπορεί να αρχίσει σε ελάχιστο χρόνο και με ελάχιστα έξοδα με τον πρώτο ποδηλατικό άξονα της Αθήνας, Γ’ Σεπτεμβρίου – Αιόλου – Ερμού – Θεσσαλονίκης, να συνεχιστεί με την κατασκευή των συνδετήριων ποδηλατοδρόμων μεταξύ των πεζοδρόμων του κέντρου και στη συνέχεια να εξαπλωθεί σταδιακά σε όλη τη πόλη. Τελικός σκοπός θα είναι το συνολικό δίκτυο των ποδηλατοδρόμων να είναι συγκρίσιμο με αυτό άλλων ευρωπαϊκών πόλεων. Θεωρούμε αναγκαίο να επισημάνουμε ότι η κατασκευή των ποδηλατοδρόμων πρέπει να εξασφαλίζει προδιαγραφές που να τους καθιστούν εύχρηστους και ασφαλείς και δε μπορεί να γίνεται σε βάρος των ήδη προβληματικών πεζοδρομίων.

2. Χώρους στάθμευσης ποδηλάτων. Τη δημιουργία δικτύου χώρων στάθμευσης και ασφάλισης (δέσιμο) των ποδηλάτων στην πόλη όπου υπάρχει ανάγκη. Οι βάσεις πρόσδεσης των ποδηλάτων πρέπει να έχουν τις κατάλληλες προδιαγραφές.

3. Ποδήλατα πόλης (City bikes). Στα πρότυπα και πάλι αρκετών άλλων ευρωπαϊκών πόλεων (π.χ. Βερολίνο) μπορεί να εφαρμοστεί κάποιο σύστημα ενοικίασης με ευνοϊκούς όρους ή δανεισμού ποδηλάτων σε συγκεκριμένα σημεία (κεντρικοί κόμβοι μετακίνησης). Ο χρήστης θα παίρνει και θα αφήνει το ποδήλατο σε ειδικές θέσεις.

4. Συνεργασία με ποδηλατικές οργανώσεις. Διατήρηση της επαφής και συνεχής ανταλλαγή απόψεων με τη δική μας ή/και άλλες οργανώσεις και άτομα που έχουν ιδία πείρα από την πραγματικότητα των συνθηκών που αντιμετωπίζουν οι ποδηλάτες της Αθήνας. Υπάρχει ένας μεγάλος κατάλογος από ζητήματα τα οποία μπορούν να κρίνουν τη διαφορά ανάμεσα στην απόλυτη επιτυχία ή αποτυχία ενός μέτρου ή έργου. Άρα η ανταλλαγή απόψεων με τους εμπλεκόμενους κάθε φορά είναι σημαντική για την αποφυγή λαθών.
[...]

Δεν γνωρίζω βέβαια αν και τι απαντήσεις τους δόθηκαν.

Βρήκα κι αυτό για όποιον ενδιαφέρεται.

Επίσης σήμερα έλυσα και την απορία μου τι συμβαίνει με τα ποδήλατα και τα μέσα μαζικής μεταφοράς. Ανακάλυψα λοιπόν πως αυτό που ισχύει τώρα είναι ότι επιτρέπονται σε ΗΣΑΠ και Τράμ εκτός από ώρες αιχμής, ενώ στο μετρό απ' ότι κατάλαβα επιτρέπονται μόνο τα αναδιπλούμενα ποδήλατα.

Είναι μάλιστα αίτημα των ποδηλατιστών να επιτραπεί η μεταφορά των ποδηλάτων με το μετρό, όπως συμβαίνει στις άλλες Ευρωπαϊκές πόλεις.

Για αντιπαραβολή, σας αναφέρω τι συμβαίνει εδώ. Στο μετρό του Λονδίνου λοιπόν τα αναδιπλούμενα ποδήλατα μεταφέρονται παντού και πάντα, ενώ για τα μη αναδιπλούμενα υπάρχουν μικροί περιορισμοί. Σε μερικές βασικές γραμμές, όπως η Circle και η Metropolitan, επιτρέπεται η μεταφορά ποδηλάτου εκτός από τις ώρες αιχμής (7.30-9.30, 16.00-19.00). Καθόλου άσχημα. Αν και γενικά οι σταθμοί εδώ έχουν αρκετές σκάλες, οπότε δεν ξέρω κατά πόσο το επιχειρούν οι ποδηλάτες. Στα λεωφορεία επίσης μπορείς να μεταφέρεις αναδιπλούμενο ποδήλατο. Θα μου πεις εδώ έχουνε άλλα κι άλλα, γιατί να χρειαστεί να μεταφέρεις το ποδήλατο με το μετρό; Anyway.

Τι άλλο διάβασα στη μικρή μου αυτή αναζήτηση;

Ένα άρθρο της Δήμητρας Κουζή στην Καθημερινή (10/9/05) με τίτλο Ποδήλατο στην Αθήνα; Γιατί όχι; Ένα μικρό απόσπασμα:

Φυσικά και κάνω ποδήλατο στην Αθήνα. Και δεν είμαι η μόνη που παρκάρει στο διαμέρισμα! Μαζί μου κυκλοφορούν και αρκετοί άλλοι. Πού κινούμαι; Μένω κοντά στο άλσος Παγκρατίου και το χρησιμοποιώ για τις αποστάσεις στο κέντρο. Να πάω στην Πλ. Μαβίλη, μέχρι το Γκάζι ή το Μουσείο Μπενάκη στην Πειραιώς, στο Θησείο για καφέ, για ψώνια στην Ερμού, για δουλειές στην αγορά και στο Σύνταγμα αλλά και σε φίλους στα Πετράλωνα και στου Μακρυγιάννη. Ξέρω κι άλλους που δεν έχουν καν αυτοκίνητο και το χρησιμοποιούν ως αποκλειστικό μέσο μετακίνησης αλλά και αρκετούς που πάνε και στον Υμηττό και κάνουν φανταστικές διαδρομές στα μονοπάτια του. Ναι η Αθήνα έχει αρκετές ανηφόρες, αλλά τα ποδήλατα έχουν πλέον τόσες πολλές ταχύτητες που ανεβαίνουν και σε τοίχους!

Δεν είναι τρελό, είναι βολικό ειδικά όταν γίνεται συνδυαστικά με τα Μέσα Μαζικής Μεταφοράς όπως το μετρό ή το τρένο - με το οποίο μπορείτε και να το μεταφέρετε, αλλά και με ολίγον ποδαρόδρομο όταν τα φυσικά εμπόδια (κάδοι, κολωνάκια, τραπεζοκαθίσματα, αυτοκίνητα παρκαρισμένα) είναι ανυπέρβλητα. Το ποδήλατο είναι το πιο βολικό μέσο για τις μικρές αποστάσεις -τις μέχρι 5 χλμ.- που είναι και οι περισσότερες! Είναι ο πιο γρήγορος (πας σταθερά με 15 - 20 χλμ. την ώρα) και φτηνός ενεργητικός τρόπος μετακίνησης. Δεν ρυπαίνεις, δεν κάνεις θόρυβο, δεν πήζεις ποτέ και κάνεις τη γυμναστική σου. Oλα τα παραπάνω βοηθάνε στο να διώχνεις το στρες, αφού και στον δακτύλιο κυκλοφορείς, και δεν ψάχνεις για παρκάρισμα, και δεν πληρώνεις έξοδα συντήρησης, ούτε καύσιμα ούτε πάρκινγκ ούτε κλήσεις! Η χρήση του ποδηλάτου ανακουφίζει με λίγα λόγια την πόλη και τους συνανθρώπους μας! Αφενός ο ποδηλάτης δεν χρησιμοποιεί άλλο όχημα και αφετέρου η μετακίνηση με ποδήλατο μπορεί να γίνει σε ένα τμήμα του δικτύου δρόμων της πόλης που οι οδηγοί αυτοκινήτων αποφεύγουν (στενοί δρόμοι με συχνές διασταυρώσεις).

Φυσικά και θέλει προσοχή. Ως ποδηλάτης στην Αθήνα δεν έχεις δικό σου χώρο, οι αυτοκινητιστές σε βλέπουν σαν επικίνδυνο παράσιτο, ενίοτε μάλιστα σου κορνάρουν να πας στην άκρη, τα μηχανάκια ως ανταγωνιστή με αποτέλεσμα να μαρσάρουν επιδεικτικά και οι πεζοί -έκπληκτοι- λες και έχουν δει ούφο. Από την άλλη επειδή πας αργά στην χειρότερη προλαβαίνεις στην ανάγκη πριν πέσεις (φτου, κούφια η ώρα) να κατέβεις, ενώ μια κόρνα νταλίκας βοηθάει επίσης!

Επίσης η αναζήτησή μου με ταξίδεψε στην Καρδίτσα, μια πόλη απ' ότι διάβασα έχει πιλοτικά εισάγει τους ποδηλατόδρομους στην συγκοινωνιακή πραγματικότητα της πόλης. Πολύ ενδιαφέρον.

Βρήκα τέλος και την πρωτοβουλία «Η Πόλη μου με Ποδήλατο» η οποία είναι έργο οκτώ ΜΚΟ σε συνεργασία με τη Γενική Γραμματεία Νέας Γενιάς η οποία…

[...]παρέχει ομαδικές εξορμήσεις με ποδήλατο τόσο στους Δημότες, όσο και στους επισκέπτες των πόλεων, έτσι ώστε να γνωρίσουν από κοντά τα περιβαλλοντικά, πολιτιστικά και ιστορικά αξιοθέατά τους. Το κύριο μέσο μεταφοράς των συμμετεχόντων είναι το ποδήλατο, ένα οικολογικό και ευέλικτο μέσο μεταφοράς. Οι οδηγοί των ομαδικών διαδρομών είναι εκπαιδευμένοι εθελοντές και εθελόντριες, μέλη των ΜΚΟ και από ένα σημείο αφετηρίας αναλαμβάνουν να ξεναγήσουν τους συμμετέχοντες στην κάθε πόλη, σε μια διαδρομή περίπου μιάμισης ώρας. Η συμμετοχή, όπως επίσης και η διάθεση των ποδηλάτων είναι ΔΩΡΕΑΝ για όλους τους πολίτες.

Αυτά για τώρα.

Προσωπικά τα βρήκα όλα πολύ ενδιαφέροντα και θα προσπαθήσω να παρακολουθώ το θέμα. Το μόνο που εύχομαι είναι να μην ξενερώσω όταν επιστέψω. Γιατί καλά όλα αυτά όταν τα διαβάζεις σε μια οθόνη και ενώ βρίσκεσαι κάπου που πράγματι συμβαίνουν αυτά που διαβάζεις, αλλά πολλές φορές η πραγματικότητα σου δίνει χαστούκια που σε βγάζουν από το όνειρο πολύ άγαρμπα. Ελπίζω ή το χαστούκι να μην είναι τόσο δυνατό, ή να καταφέρω να συνέλθω και να το προσπαθήσω.