Promenades parisiennes: Centre Pompidou και Musée d' Orsay

Αν έχετε την άνεση χρόνου και θέλετε να δείτε και κάποιο άλλου μουσείο πέρα από το Λούβρο, τότε θα πρέπει να συμπεριλάβετε στο πρόγραμμά σας το Centre Georges Pompidou (ή αλλιώς Beaubourg) και το μουσείο d' Orsay. Ειδικά το πρώτο πρέπει να το επισκεφτείτε και μόνο απ' έξω, μιας και το κτήριο με τις ιδιομορφίες του αποτελεί από μόνο του αξιοθέτο της πόλης.

Ας τα πάρουμε από την αρχή.

Centre Georges Pompidou
Χάρτης. Μετρό Rambuteau.
Εισιτήριο: 10 €. Website: http://www.cnac-gp.fr/.

Tip. Και αυτό το μουσείο έχει ελεύθερη είσοδο την πρώτη Κυριακή κάθε μήνα, ενώ περιλαμβάνεται μαζί με άλλα στη Museum Pass για το οποίο σας είπα σε προηγούμενο post.

Στο Centre Pompidou στεγάζεται το μουσείο μοντέρνας τέχνης της πόλης, μαζί με μια μεγάλη βιβλιοθήκη και κινηματογραφικές αίθουσες. Η ιδιαιτερότητα της αρχιτεκτονική του είναι η ιδέα των εμπνευστών του να φέρουν τα... μέσα έξω! Οι διάφορες σωληνώσεις του κτηρίου είναι ορατές τόσο μέσα όσο κι έξω από αυτό, χρωματισμένες ανάλογα με τη λειτουργία τους, άλλο οι σωλήνες νερού, άλλο για τον κλιματισμό κλπ, δημιουργώντας ένα εντυπωσιακό αποτέλεσμα! Τη δική της πινελιά βάζει και η κυλιόμενη σκάλα, κι αυτή στο εξωτερικό του κτηρίου.

Σε ότι αφορά στα εκθέματα, αν σας αρέσει η μοντέρνα τέχνη μπορείτε να περιηγηθείτε αρκετή ώρα στους δύο ορόφους της μεγάλης μόνιμης έκθεσης. Σε όσους δεν αρέσει μπορείτε να περιηγηθείτε ανάμεσα σε "περίεργους" πίνακες και γλυπτά, όπως για παράδειγμα μια μάζα λαμαρίνες, προϊόν συμπίεσης αυτοκινήτου.

Ανεβαίνοντας με την κυλιόμενη σκάλα απολαμβάνετε τη θέα, έως ότου φτάσετε στον 5ο και τελευταίο όροφο, όπου εκτός από τις φωτογραφίες που θα βγάλετε, μπορείτε να φάτε στο εστιατόριο Georges που βρίσκεται εκεί.

Φεύγοντας μην παραλείψετε να δείτε το συντριβάνι-modern-art Stravinsky (χάρτης) που βρίσκεται δίπλα από το μουσείο, ίσως απολαμβάνοντας έναν καφέ ή μια κρέπα στα πολλά cafes εκεί.

Αν θέλετε μια καλή ιδέα είναι να κάνετε μια βόλτα στην περιοχή ανατολικά του μουσείου, προς τη Βαστίλη, γνωστή ως Marais. Προσφέρεται για βόλτα, καφέ, φαγητό, ό,τι έχει όρεξη ο καθένας. Φτάστε μέχρι την Place des Vosges (χάρτης) ή και την πλατεία της Βαστίλης (χάρτης) - αν και την τελευταία μπορείτε να την παραλείψετε - και θα έχετε κάνει μια ωραία βόλτα.


Musee d' Orsay
Χάρτης. RER (κάτι μεταξύ ΗΣΑΠ και μετρό) Musee d' Orsay ή αλλιώς μετρό Solferino λίγο πιο πέρα.
Εισιτήριο: 8 €. Website: http://www.musee-orsay.fr.

Κι αυτό έχει ελεύθερη είσοδο την πρώτη Κυριακή κάθε μήνα, και περιλαμβάνεται στο Museum Pass.

Tip. Οι τιμές,οι εκθέσεις, οι ώρες λειτουργίας κλπ αλλάζουν από καιρό σε καιρό, γι' αυτό να όταν είναι αν ταξιδέψετε, καλό είναι να επισκεφτείτε τα διάφορα sites.

Το μουσείο βρίσκεται δίπλα στο ποτάμι, στη νότια όχθη του Σηκουάνα, απέναντι από τους κήπους μπροστά στο Λούβρο και στεγάζεται σε έναν παλιό σιδηροδρομικό σταθμό, κάτι που εξηγεί και το μακρόστενο σχήμα αλλά και το μεγάλο ρολόι.

Διαθέτει μεγάλη συλλογή από πίνακες του 19ου και 20ου αιώνα αλλά και κάποια γλυπτά. Τα πιο γνωστά εκθέματά του είναι οι πίνακες των ιμπρεσιονιστών Μονέ και Βαν Γκονγκ, μεταξύ και το γνωστό υπνοδωμάτιο της Αρλ. Κάπου εκεί θα δείτε και τον πίνακα Whistler's Mother, τον πίνακα του οποίου τη μεταφορά επιβλέπει ο Mr Bean στην ομώνυμη ταινία, όποιος θυμάται...

Ανεβαίνοντας μπορείτε να απολαύσετε (κι από εκεί) μια ωραία θέα, ειδικά της Βασιλικής της Sacre-Coeur, για την οποία θα σας πω σε επόμενο post.

Κι εδώ η Sacre-Coeur, από κάπου μέσα στο μουσείο. Sacre-Coeur through time, ο "εμπνευσμένος" τίτλος που μου ήρθε στο μυαλό, τρομάρα μου...

Πάλι μακρηγόρησα. Πως γίνεται να ξεκινώ για ένα μικρό postάκι της μισής ώρας και να καταλήγω να ασχολούμαι ακόμα με αυτό αρκετή ώρα αργότερα; Πάω να φάω ένα γλυκάκι από της Σοφίας (χρόνια πολλά!) και σκεφτώ έναν τρόπο να κάνω πιο σύντομη τη συγγραφή περιηγητικών posts...

Φεστιβάλ στο ποτάμι

Ένα διάλειμμα από τις περιηγήσεις στο Παρίσι...

Ένα από τα πράγματα που λατρεύω στο Λονδίνο είναι το γεγονός πως πάντα κάτι γίνεται στην πόλη, πάντα υπάρχει κάτι να παρακολουθήσεις, να συμμετέχεις.

Σάββατο πρωί λοιπόν, παρέα με τον καφέ κάνω το πλάνο της ημέρας. Κανονίζω τις δουλειές μου έτσι ώστε να έχω λίγες ώρες ελεύθερες νωρίς το απόγευμα, την αγαπημένη μου ώρα για βόλτα δηλαδή, μιας και ο καιρός φαίνεται ότι επιτέλους μας χαμογελάει! Το επόμενο βήμα είναι να βρω που και τι θα κάνω. Δεν είναι δύσκολο. Επισκέπτομαι μερικά sites για το what's on in the town και βρίσκω πως αυτό το Σαββατοκύριακο λαμβάνει χώρα το Thames Festival. Μια διήμερη δηλαδή γιορτή στο ποτάμι. Είχα περάσει και πέρσι για λίγο, πάλι είχε καλό καιρό εκείνη τη μέρα, τη σύμπτωση. Λίγα clicks για το που, πότε και τι και μερικές ώρες μετά έπαιρνα το δρόμο προς το ποτάμι.

Τα διάφορα events γίνονται κατά μήκος της νότιας όχθης του ποταμού, από τη Westminster Bridge μέχρι την Tower Bridge. Πέρσι είχα μείνει στην περιοχή του London Eye όπου είχε μια σκηνή με oriental χορούς και πάγκους που πουλούσαν φαγητό από την Ανατολή. Συνηθισμένα πράγματα για εδώ. Φέτος στο ίδιο σημείο είδα πως είχε χορούς από Ευρωπαϊκές χώρες. Ενδιαφέρον το βρήκα, αλλά μιας και ο χρόνος ήταν περιορισμένος και δε μπορούσα να τα δω όλα, σκέφτηκα αυτή τη φορά ήθελα να πάω προς την Southwark Bridge, την οποία είχα διαβάσει πως θα έκλειναν και θα γινόταν ένα feast on the bridge, "φαγοπότι" και καλά.

Η περιοχή γύρω από το Tate Modern ήταν γεμάτη κόσμο που πηγαινοερχότανε. Δεξιά κι αριστερά πάγκοι που πουλούσαν φαγητά, από Βραζιλιάνικες λιχουδιές μέχρι ψητά καλαμπόκια, από ένα kiosk του Starbucks μέχρι bars για μπύρες και Pimm's. Γιορτινή ατμόσφαιρα.

Έξω από το Tate Modern υπήρχε μια σκηνή όπου το κυρίως θέμα ήταν το Tango, αλλά την ώρα που βρέθηκα εκεί μάλλον υπήρχε κάποιο "workshop" για το κοινό, που επιδιδόταν σε χορευτικές φιγούρες.

Εντύπωση μου έκανε η παρουσία εδώ κι εκεί υποστηρικτών του Obama όπου δήλωναν τη στήριξή τους ή μοίραζαν ενημερωτικά φυλλάδια.

Φτάνοντας στην Southwark Bridge ο κόσμος ήταν αρκετά περισσότερος. Κι εδώ stalls δεξιά κι αριστερά με διάφορες λιχουδιές, ο,τι μπορείτε να φανταστείτε. Υπήρχε και διαγωνισμός για κατασκευή κολοκύθας, έτσι για να μπαίνουμε σιγά σιγά στο κλίμα του Halloween.

Στο κυρίως τμήμα της γέφυρας είχαν στρωθεί δύο πολύ μεγάλα τραπέζια όπου ο κόσμος μπορούσε να φάει αυτά που αγόραζε πιο πριν, να πιει την μπύρα ή το pimm's του ή τέλος πάντων να ξεκουραστεί.

Κάπου εκεί άρχισαν να καταφθάνουν και τα πρώτα σκάφη που λάμβαναν μέρος στον Great River Race, ένα από τα κύρια events του Σαββάτου. Περισσότερα από 275 πλεούμενα διαφορετικών μεγεθών και σχημάτων συμμετείχαν σε έναν δίωρο αγώνα, από το Richmond μέχρι την Tower Bridge. Η Southwark Bridge που βρισκόμουν ήταν κοντά στον τερματισμό και οι ιαχές του πλήθους προσπαθούσαν να τονώσουν το ηθικό των διαγωνιζομένων για να αντέξουν λίγο ακόμη!

Σε λίγο κατεύθασε κι ο κύριος όγκος των σκαφών! Τα βλέπετε να περνούν κάτω από τη Millennium Bridge.

Φτάνοντας αργότερα στην άλλη άκρη της γέφυρας βρήκα έναν story-teller να διηγείται ιστορίες σε παιδιά, ενώ πιο δίπλα κάποια λίγο πιο ατίθασα είχαν βουτήξει κυριολεκτικά στα άχυρα που πριν λίγο υποθέτω αποτελούσαν καθίσματα!

Στο τέλος του δρόμου υπήρχε μια σκηνή κι εκείνη την ώρα έπαιζε ένα συγκρότημα από τη Γαλλία τραγούδια μάλλον σλαβικής προέλευσης, με αρκετή ανταπόκριση από τον κόσμο που παρακολουθούσε, λόγω και των θεατρικών κινήσεων του ντουέτου.

Στο πεζοδρόμιο υπήρχαν πολυθρόνες, καναπέδες και... φωτιστικά και μάλιστα κάποιοι έπαιζαν και επιτραπέζια παιχνίδια!

Αυτή λοιπόν ήταν μια σύντομη γεύση από τις εκδηλώσεις του Σαββάτου για το φεστιβάλ στο ποτάμι. Οι εκδηλώσεις συνεχίζονται και κορυφώνονται σήμερα, όπου εκτός των άλλων είδα πως θα έχει νυχτερινό καρναβάλι αλλά και πυροτεχνήματα για το τέλος. Δε νομίζω να καταφέρω να πάω, αλλά ok, χόρτασα εκδηλώσεις γι' αυτό το Σαββατοκύριακο.

Καλή Κυριακή και καλή εβδομάδα!

Promenades parisiennes: Λούβρο

Εκτός από τις πολλές βόλτες και αξιοθέατα που μπορείς να επισκεφτείς στο Παρίσι, ένα άλλο, μεγάλο, κεφάλαιο, είναι τα μουσεία της πόλης. Έχει πολλά και για κάθε γούστο. Μερικά βέβαια είναι λίγο πιο γνωστά από άλλα. Κοινός παρονομαστής: σε όλα πληρώνεις εισιτήριο! Αυτό ήταν σπόντα για τη σύγκριση Λονδίνου-Παρισιού που λέγαμε. Χο χο χο!

Να σας πω την αλήθεια, είχα σκοπό να γράψω ένα post για όλα του μουσεία, αλλά όταν τελείωσα με όσα είχα να πω για το Λούβρο, σκέφτηκα πως αν συνεχίσω έτσι θα βγει ένα τεράστιο σεντόνι, οπότε είπα να το σπάσω. Στα επόμενα θα προσπαθήσω να φλυαρίσω λιγότερο...

Μέγα tip!!! Αν έχετε αρκετές μέρες στη διάθεσή σας και θέλετε να επισκεφτείτε αρκετά μουσεία, μια καλή πρόταση είναι το Museum Pass. Αυτό υπάρχει για 2, 4 και 6 μέρες με τιμές 30, 45 και 60 € αντίστοιχα και σας δίνει πρόσβαση σε πάρα πολλά μουσεία και χώρους (υπάρχει αναλυτική λίστα στο site), τις περισσότερες φορές από ειδική είσοδο οπότε γλιτώνετε τις ουρές!!! Το τελευταίο είναι πολύ σημαντικό, γιατί ακόμα κι αν υπολογίζετε πως πάνω κάτω στα ίδια λεφτά βγαίνετε, σκεφτείτε το χρόνο και την ταλαιπωρία που θα γλιτώσετε. Ειδικά δε αν πρόκειται να επισκεφτείτε τις Βερσαλίες, οπού για εκεί μόνο θα σας φύγουν περίπου 20 €, τότε συμφέρει και οικονομικά. Συν το ότι μπορείτε να επισκεφτείτε κάθε μουσείο όσες φορές θέλετε και να μην έχετε το άγχος ότι τώρα που μπήκα στο Λούβρο πρέπει να τα δω όλα. Σημεία έκδοσης υπάρχουν πολλά, το website είναι πολύ κατατοπιστικό. Το προτείνω ανεπιφύλακτα.

Πρώτος σταθμός, που αλλού, στο Λούβρο.

Χάρτης. Μετρό Palais Royal - Musee du Louvre.
Εισιτήριο: 9 €. Website: http://www.louvre.fr.

Το μουσείο αυτό είναι κάτι περισσότερο από ένα μουσείο. Είναι ένα σύμβολο της πόλης. Πολύ πιθανό να είναι ο δεύτερος συνειρμός που κάνει κάποιος στο άκουσμα της λέξης "Παρίσι", μετά τον Πύργο του Άιφελ. Βρίσκεται δίπλα στον Σηκουάνα, στην ανατολική όχθη, κοντά στην πλατεία Concorde, απέναντι από το Palais Royal.

Από έξω αλλά και μέσα είναι πολύ εντυπωσιακό. Χτίστηκε αρχικά ως φρούριο στο τέλος του 12ου αιώνα, αργότερα έγινε παλάτι ενώ μετατράπηκε σε μουσείο από τον Ναπολέοντα. Φιλοξενεί περί τα 35.000 εκθέματα. Η μεγάλη γυάλινη πυραμίδα, που λειτουργεί ως η κύρια είσοδος του μουσείου, και οι τρεις μικρότερες που την περιβάλλουν ολοκληρώθηκαν το 1989.

Το μεγάλο στεγασμένο αίθριο του μουσείου, κάτω από τη μεγάλη πυραμίδα.

Τα τρία πιο διάσημα εκθέματα του μουσείου που πρέπει να δείτε είναι βεβαίως η Αφροδίτη της Μήλου, η Νίκη της Σαμοθράκης, η Μόνα Λίζα του Ντα Βίντσι.

Ειδικά η Νίκη της Σαμοθράκης βρίσκεται σε περίοπτη θέση και τραβάει τα βλέμματα όλων. Αντίθετα η Αφροδίτη της Μήλου, που έχω την εντύπωση πως μετακινήθηκε πρόσφατα σε μια καινούρια πτέρυγα σχετικά άδεια ακόμα [τελικά δεν μετακινήθηκε, παρεξήγηση], θέλει λίγο ψάξιμο για να τη βρεις, αλλά έχει πολλές ενδεικτικές πινακίδες. Στην αίθουσα με τη Mona Lisa, όπου φιλοξενούνται κι άλλοι πίνακες όπως ένας τεράστιος που απεικονίζει τον Γάμο της Κανά, γίνεται χαμός, όπως βλέπετε.

Εκτός αυτών υπάρχουν πολλά ακόμα, πίνακες και γλυπτά που σίγουρα αξίζει να δείτε. Προσωπικά πέρασα πολλή ώρα στην αίθουσα με του πίνακες του Ντελακρουά, μεταξύ άλλων του γνωστού πίνακα της Γαλλικής Επανάστασης αλλά και της καταστροφής της Χίου.

Οι δύο αυτές φωτογραφίες είναι από το wikipedia.

Στην αίθουσα πριν τη Μόνα Λίζα υπάρχουν αρκετοί γνωστοί πίνακες, όπως ο γνωστός πίνακας του Ντα Βίντσι Virgin of the Rocks, η μία έκδοση, αφού η δεύτερη βρίσκεται στη National Gallery του Λονδίνου. Όσοι έχετε διαβάσει το Da Vinci Code θα θυμάστε πως γίνεται αναφορά σ' αυτόν τον πίνακα αλλά και στις διαφορές του με αυτόν του Λονδίνου.

Εντυπωσιακά είναι και τα πολλά αγάλματα του αρχαίου κόσμου αλλά και μεταγενέστερα όπως του Μιχαήλ Άγγελου.

Άλλο tip. Η κεντρική είσοδος όπως είπα είναι μέσα από τη μεγάλη γυάλινη πυραμίδα. Εκεί σχηματίζονται μεγάλες ουρές, εκτός αν έχετε το Museum Pass που είπα στην αρχή, οπότε η είσοδος είναι από άλλο σημείο. Εάν δεν έχετε το pass, και θέλετε να γλιτώσετε την ουρά, προτιμήστε την είσοδο από το εμπορικό κέντρο στο Καρουσέλ, όπου υπάρχουν και μηχανήματα για έκδοση εισιτηρίων. Εκεί οι ουρές είναι συνήθως μικρότερες και θα δείτε και την ανεστραμμένη πυραμίδα, η οποία επίσης αναφέρεται, για όσους θυμούνται, στο Best seller του Dan Brown.

[update]Κι ακόμα ένα. Το μουσείο, όπως και άλλα στο Παρίσι, είναι κλειστό τις Τρίτες, κάτι που πρέπει να ξέρετε όταν κάνετε τον προγραμματισμός σας. Επίσης την πρώτη Κυριακή κάθε μήνα η είσοδος σε αυτό και άλλα είναι δωρεάν.

Και μια παρατήρηση για το τέλος. Στο Λούβρο, στο οποίο εκτίθενται έργα μη Γαλλικής προέλευσης, και κάποια δικά μας βεβαίως βεβαίως είναι από τα πρώτα ονόματα στη μαρκίζα, το εισιτήριο είναι 9 €. Πόσο είναι το εισιτήριο για το αντίστοιχο μουσείο στην Αγγλία, το Βρετανικό Μουσείο στο οποίο εκτίθενται επίσης εκθέματα από παντού, συμπεριλαμβανομένων και των Μαρμάρων του Παρθενώνα, επίσης από τα πρώτα ονόματα στη μαρκίζα; Τίποτα. Δωρεάν. Δε θα πω περισσότερα, το πιάσατε το υπονοούμενο...


Επόμενος σταθμός: Centre Pompidou.

Σκέφτηκα να κάνω έναν χάρτη στο google maps για να βάζω pins τα σημεία που περιγράφω, για δική μου (όταν γράφω post) αλλά και δική σας διευκόλυνση. Το link του χάρτη, τον οποίο σιγά σιγά θα εμπλουτίζω σιγά σιγά, είναι αυτό. Δεν έχει καμιά ιδιαίτερη χρησιμότητα, παρά μόνο αν θέλετε να δείτε που είναι τοπογραφικά αυτά για τα οποία γράφω.

Promenades parisiennes [Βόλτες στο Παρίσι]

Λοιπόν... Δεν ξέρω πως να αρχίσω το ή μάλλον τα posts για το Παρίσι. Πως να συμπυκνώσω σε μερικές γραμμές και κάποιες φωτογραφίες τόσες εντυπώσεις, έστω κι από τόσο λίγες μέρες. Δεν είναι εύκολο.

Συνήθως όταν επισκέπτομαι κάποια περιοχή του Λονδίνου, ή μια άλλη πόλη της Αγγλίας, γράφω κάποια εισαγωγικά. Προφανώς αυτά θα τα παραλείψω, γιατί όλοι φαντάζομαι γνωρίζουμε τα βασικά.

Προσπάθησα τις μέρες που ήμουν στο Παρίσι να δω όσο περισσότερα πράγματα μπορούσα, έστω όχι στο βαθμό που θα ήθελα. Αλλά αυτά έχει ο τουρισμός. τέτοιου τύπου, σε μια μεγάλη πόλη. Πρέπει να κάνεις και συμβιβασμούς.

Στο Παρίσι έφτασα με Eurostar. Είναι το τρένο που συνδέει Λονδίνο, Παρίσι και Βρυξέλλες. Πολύ βολικό, γλιτώνεις τα τρεχάματα σε αεροδρόμια αφού από το κέντρο της μιας πόλης φτάνεις στο κέντρο της άλλης. Και αν προνοήσεις εγκαίρως μπορεί να βρεις αρκετά καλές τιμές. Το ταξίδι κρατάει περίπου 2.15-2.30 ώρες, από τις οποίες το μεγαλύτερο διάστημα είναι στη Γαλλία, περίπου 20 λεπτά στο τούνελ στο Κανάλι και λίγο στην Αγγλία.

Μια από τις πρώτες βόλτες που έκανα ήταν βεβαίως στη γνωστή λεωφόρο Champs Elysee, που καταλήγει στην Αψίδα του Θριάμβου (Arc de Triomph). Κάπου εκεί θυμήθηκα πως εκεί οδηγούν ανάποδα. Ή μάλλον σωστά. Anyway. Ωραία εικόνα, η Αψίδα εντυπωσιάζει από μακριά και από κοντά. Μπορείτε να ανεβείτε στην κορυφή για μια πανοραμική θέα, ή να περιεργαστείτε τα γλυπτά της. Θα γράψω λεπτομέρειες σε επόμενο post.

Βολτάροντας στα στενά πέριξ της Champs Elysees, με τις καφετέριες και τα bistro, αλλά και τα ψηλά κτήρια (πιο ψηλά από το Λονδίνο) και τα στενά δρομάκια, με τα παρκαρισμένα αυτοκίνητα δεξιά αριστερά, ακόμα και με τον κόσμο που κυκλοφορούσε, μου θύμισε πολύ Αθήνα! Ναι, δεν κάνω πλάκα. Οι συμπολίτες εδώ θα καταλάβουν τι εννοώ. Ίσως αν είχα πάει από Αθήνα να μην το είχα προσέξει, αλλά η διαφορά με το Λονδίνο ήταν μεγάλη.

Κάπου εκεί, σε ένα στενό, ήρθα για πρώτη φορά σε επαφή με τη γαλλική κουζίνα. Κάθισα σε ένα από τα πολλά bistro της περιοχής. Αφού μελέτησα το menu αρκετή ώρα, και ψιλοαπογοητευμένος από τις περιορισμένες επιλογές (ούτε ένα πιάτο με ζυμαρικά, μόνο κρέας και ψάρι έβρισκα) διάλεξα μια μπριζόλα. Έρχεται η σερβιτόρα λοιπόν...

- Θα ήθελα αυτήν εδώ την μπριζόλα, καλά ψημένη παρακαλώ. Well done, bien cuit, πως το λεν; Πρώτη μέρα, μην πέσουμε στα medium από τώρα.
- Εεεχμ, αυτό δεν είναι μαγειρεμένο κύριε.
- Τι εννοείτε δεν είναι μαγειρεμένο; ΚΑΘΟΛΟΥ;, απάντησα γουρλώνοντας τα μάτια! Πρέπει να είχα πολύ αστεία φάτσα εκείνη την ώρα...
- Ναι, είναι ωμό, εντελώς...

Όπως καταλαβαίνετε μια ψυχρολουσία την ένιωσα! Προς ενημέρωσή σας, το πιάτο αυτό λέγεται steak tartare και ουσιαστικά είναι ένα λεπτό κομμάτι μοσχαρίσιου κρέατος, ωμό. Κυκλοφορεί και σε άλλη έκδοση, πιο διαδεδομένη (ή καλύτερα, η 1η είναι παραλλαγή), ως ωμός μοσχαρίσιος κιμάς, ενδεχομένως με γαρνιτούρα αυγό (ωμό).

Steak tartare aka ωμός κιμάς με ωμό αυγό. Η φωτογραφία από τον banlon1964

Και μετά μου λέτε για την αγγλική κουζίνα και κουραφέξαλα... Μην ξανακούσω κουβέντα!

Τέλος πάντων. Σας έχω ξαναπεί ότι μου αρέσουν πολύ οι πόλεις με ποτάμι. Οι γέφυρες, η όψη της απέναντι όχθης... Η βόλτα στον Τάμεση είναι από τις αγαπημένες μου, κι έτσι εννοείται πως και η βόλτα στον Σηκουάνα ήταν must. Ωραία κτήρια στη νότια όχθη, δεσπόζει βέβαια ο Πύργος του Άιφελ από μακριά, αλλά και το μουσείο Orsay πιο πέρα. Στο ποτάμι πλέουν συνέχεια τα batteaux mouches, πλοιαράκια που προσφέρουν μια βόλτα στους τουρίστες. Είδα και την εντυπωσιακή γέφυρα του Αλεξάνδρου ΙΙΙ, κοντά στην πλατεία Concorde (πλατεία Ομονοίας), που βρίσκεται στην αρχή της Champs Elysee.

Η Pont Alexandre III, μια από τις πιο ωραίες γέφυρες του Σηκουάνα. Στο βάθος το Grand Palais.

Ένα από τα γλυπτά της γέφυρας.

Κάπου εκεί υπάρχει και μία πιστή αντιγραφή της φλόγας που κρατάει το Άγαλμα της Ελευθερίας στη Νέα Υόρκη. Επειδή βρίσκεται κοντά στο τούνελ που έγινε το ατύχημα της Πριγκίπισσας Diana, αντιμετωπίζεται από πολλούς ως μνημείο για το χαμό της Diana, όπως μπορείτε να δείτε.

Παρεμπιπτόντως, ωραία θέα του Πύργου του Άιφελ βλέπετε από το Trocadero, στην απέναντι (βόρεια, ή όπως τη λένε, ανατολική) όχθη. Όχι, δεν ανέβηκα στον Πύργο, αφ' ενός είχε πολύ κόσμο και αφ' εταίρου είχα την ευκαιρία σε άλλες περιπτώσεις να απολαύσω το skyline της πόλης. Θα τα πούμε κι αυτά.

Κάπου εκεί κοντά, στη βόρεια όχθη, βρίσκεται το Λούβρο. Είναι ένα σύμπλεγμα κτηρίων, πολύ εντυπωσιακό από έξω, άλλωστε παλιά ήταν παλάτι. Η μεγάλη πυραμίδα-είσοδος στο κέντρο φαίνεται λίγο ξένη, αλλά είναι εξίσου εντυπωσιακή με τον τρόπο της. Απέναντι μία μικρή κυκλική πλατεϊτσα, όπου φιλοξενείται - υπογείως - η ανεστραμμένη πυραμίδα (Da Vinci Code, Dan Brown, ξέρετε τώρα) ενώ πιο πέρα άλλη μια Αψίδα του Θριάμβου, η Arc de Triomphe de Carousel.

Η Arc de Triomphe de Carousel. Μέσα από την αψίδα φαίνεται ο οβελίσκος της πλατείας Concorde αλλά και η πιο γνωστή Arc de Triomphe.

Στο Παρίσι δε μπορείς να μην παρατηρήσεις τα περίφημα γκρι ενοικιαζόμενα ποδήλατα του προγράμματος velib. Δε χρειάζεται να ψάξεις και πολύ, κυκλοφορούν πάρα μα πάρα πολλά τέτοια ποδήλατα, προφανώς μιλάμε για μια προσπάθεια που αγκαλιάστηκε από τους Παρισιάνους.

Πως δουλεύει; Γράφεσαι για 1 μέρα (1 ευρώ), 1 εβδομάδα (5 ευρώ) ή 1 χρόνο (29 ευρώ) και μπορείς να πάρεις ένα ποδήλατο από τους πολλούς σταθμούς, να οδηγήσεις για μισή ώρα δωρεάν μέχρι κάποιον άλλον σταθμό, ενώ από εκεί και πέρα ανά μισή περίπου ώρα χρεώνεσαι περίπου 1 ευρώ. Οπότε βολεύει απίστευτα για μικρές αποστάσεις, και φαίνεται το έχουν πιάσει το νόημα οι Γάλλοι. Μπορεί ποδηλατόδρομους να μην είδα, πάρκινγκ για ποδήλατα ούτε λόγος, πάντως το velib έχει πιάσει!

Μια άλλη βόλτα που χάρηκα πολύ ήταν στην περιοχή του Pompidou Centre, του μουσείου μοντέρνας τέχνης του Παρισιού, στο Marais, μέχρι τη Βαστίλη. Ωραία δρομάκια, κόσμος πολύς, ειδικά το απόγευμα και βράδυ, πολλά μαγαζιά, κυρίως (κλασικά) bistro και brasseries. Η Βαστίλη αυτή καθ' αυτή δε λέει τίποτα. Στη θέση της τότε φυλακής αυτό που βλέπουμε σήμερα είναι μια πλατεία με μία στήλη. Χμμμ...

Όπως εμείς έχουμε τις καφετέριες, και οι Άγγλοι τις pubs, έτσι και οι Γάλλοι έχουν τα bistro και τις brasseries, για καφέ ή φαγητό.

Η πλατεία της Βαστίλης. Ναι ξέρω, αν κρίνατε από τον ουρανό, θα πιστεύατε πως βρίσκεται στο Λονδίνο...

Κάπου εκεί στο Marais βρίσκεται και η πλατεία Place des Vosges, η πιο παλιά πλατεία του Παρισιού και μια από τις πιο ωραίες, σύμφωνα με τα λεγόμενα. Εντάξει, δεν εντυπωσιάστηκα, αλλά πάλι maybe that's just me. Εκεί δίπλα είναι και το σπίτι του Βίκτωρος Ουγκώ.

Άλλη μια βόλτα που αξίζει να κάνετε είναι στη νότια όχθη, στη λεωφόρο St Germain, μια από τις κεντρικές της πόλης, εμπορικός, με πολλά μαγαζιά, αλλά και πιο ανατολικά, στο Quartier Latin και τους κήπους του Λουξεμβούργου. Δυστυχώς τους τελευταίους δεν πρόλαβα να τους επισκεφτώ. Ο καιρός τις περισσότερες μέρες ήταν χειρότερος από αυτόν που είχα αφήσει στο Λονδίνο, με αρκετό αέρα και βροχή, οπότε δεν ήταν κι ότι πιο διασκεδαστικό να περπατάς σε κήπους.


Αυτά για τώρα. Έχω στο μυαλό μου να γράψω μερικά posts ακόμα, για τα μουσεία του Λούβρου, για τη Μονμάρτη, για την Αψίδα του Θριάμβου, για τις Βερσαλίες αλλά και κάποιες γενικές εντυπώσεις και πληροφορίες για όποιον θέλει να επισκεφτεί την πόλη του Φωτός.

Απόδραση μέσω Μάγχης

Επέστρεψα!

Θα τα πούμε αναλυτικά τις επόμενες μέρες.

Καλή Κυριακή να έχετε!

Notting Hill Carnival 2008 [photos]

Πάει κι αυτό το Σαββατοκύριακο, πάει κι αυτός ο μήνας, και κυρίως, πάει κι αυτό το καλοκαίρι. Άλλη μια σεζόν ξεκινάει (εκτός των άλλων, και τηλεοπτική) και τα κεφάλια μπαίνουν μέσα σιγά σιγά.

Αλλά πριν μπουν μέσα για τα καλά, ας αποχαιρετίσουμε το καλοκαίρι με ένα γιορτινό post, έτσι για να ανεβούμε λίγο και να ξεχάσουμε πως θέλουμε πλέον εννέα μήνες για το επόμενο καλοκαίρι! Μπρρρ, τρομακτική σκέψη, την ξεχνάμε αμέσως!

Καρναβάλι του Notting Hill λοιπόν, και συμπληρωματικά του video που ανέβασα την προηγούμενη εβδομάδα αλλά και των διάφορων σχολίων στο podcast, ας δούμε και λίγες φωτογραφίες. Χρώμα, χορός, μουσική, κόσμος.

Καρναβάλι λοιπόν, με μασκαρεμένους άλλους περισσότερο...

... και άλλους λιγότερο!

Κι άλλους πολύ λιγότερο...

Στην παρέλαση οι στολές που ξεχώριζαν ήταν αυτές των 1-2 ατόμων στην κορυφή του κάθε γκρουπ.

Αλλά και τα γκρουπς που ακολουθούσαν, με χορό και τραγούδι, δεν πήγαιναν πίσω!

Και βεβαίως πολύς πολύς κόσμος, κυρίως στους γύρω δρόμους, που ήταν γεμάτοι ηχοσυστήματα και stalls με φαγητά.

Τα πράγματα ήταν καλύτερα απ' ότι φαίνονται στη φωτογραφία. Υπήρχε κόσμος, αλλά όπως είπα υπήρχε και ροή και σε κανένα σημείο δεν επικρατούσε συνωστισμός, εκτός ίσως από πολύ κοντά στις σκηνές με τους DJ ή τους μουσικούς.

Για όποιον ενδιαφέρεται, το καρναβάλι του Notting Hill γίνεται κάθε χρόνο, τέλος Αυγούστου, στους δρόμους της γνωστής γειτονιάς του δυτικού Λονδίνου. Βγαίνουν σαφείς οδηγίες και χάρτες, με τη διαδρομή της παρέλασης, τις εισόδους και εξόδους για το κοινό, τους σταθμούς μετρό που εξυπηρετούν το κοινό ή αντίθετα κλείνουν και άλλες χρήσιμες πληροφορίες. Κρατάει δύο μέρες, στην πρώτη υπάρχει παιδική παρέλαση ενώ στη δεύτερη είναι η κυρίως παρέλαση. Δεν έχουν τα άρματα όπως εμείς στο πατρινό και στα άλλα καρναβάλια, έχουν μόνο λεωοφορεία με μεγάφωνα και DJs που παίζουν μουσική, ενώ από πίσω ακολουθούν οι ομάδες. Η παρέλαση όμως είναι ένα μικρό μέρος του καρναβαλιού, αφού όπως είπα και πριν ο περισσότερος κόσμος κυκλοφορεί στους γύρω δρόμους, όπου δονούνται πραγματικά στους διαφορετικούς ρυθμούς της μουσικής.


Καλή εβδομάδα και καλό μήνα σε όλους σας!